Sloka 39
३९. 39.
मृतं शरीरमुत्सृज्य काष्ठलोष्ठसमं जनाः।
मुहूर्त्तमुपरुद्याथ ततो यान्ति पराङ्मुखाः॥३९॥
mṛtaṁ śarīramutsṛjya kāṣṭhaloṣṭhasamaṁ janāḥ,
muhūrttamuparudyātha tato yānti parāṅmukhāḥ.
Orang-orang mengiringi jenazah, sambil menitikkan air mata, kemudian mereka meninggalkannya seolah-olah itu adalah sebatang kayu atau segumpal tanah liat, dan memalingkan wajah mereka.
Lawan tattwanikang kadang ngaranya, ri pātinta, kāri tikang śarīra tanpamūlya, makāntang timpalakĕna, ta hana pahinya lawan wartta wingka, ya ta sinungkĕmaning kadangta, irikang sādhana, i wĕkasan lunghā tika malakang, matangnyan prihĕn tikang dharmasādhana, sahāyanta tumĕkākĕn kita ring bhukti muktipada.
Dan inilah hakekat keluarga, saat kau mati, yang tinggal hanyalah jasad tidak ada gunanya. Tiada bedanya dengan serpihan-serpihan kaca atau piring. Jasadmu itulah yang akan dihormati sejenak yang pada ahirnya mereka akan membelakangimu. Oleh sebab itu, utamakanlah melakukan kebajikan yang menjadi sahabatmu yang akan datang ketika menikmati kebahagiaan abadi.
There are no reviews for this eBook.
Sloka Lainnya
Sloka 38
आ धूमाग्रान्निवर्त्तन्ते ज्ञातयः सह बान्धवैः। येन तैः सह गन्तव्यं तत् कर्म्म सुकृतं कुरु॥३८॥
Sloka 41
एकं यदि भवेच्छास्त्रं श्रेयो निस्संशयं भवेत्। बहुत्वादिह शास्त्राणां गुहां श्रेयः प्रवेशितम्॥४१॥