Sloka 422

४२२. 422.

पृथिव्यां यद् व्रीहियवं हिरण्यं पषवः स्त्रियः।

नालमेकस्य तद्वित्तमिति मत्वा शमं व्रजेत्॥४२२॥

pṛthivyāṁ yad vrīhiyavaṁ hiraṇyaṁ paṣavaḥ striyaḥ,

nālamekasya tadvittamiti matvā śamaṁ vrajet.

 

Sebab tanaman padi, jelai di bumi, termasuk emas, perak, kain, ternak, dan wanita cantik bukan seseorang yang punya namun semua kepunyaan bersama, orang bijaksana mengetahui kebenarannya kepuasanlah harta miliknya.

 

Apan sahana nikang brīhiyawa, pari, jawa, ring prĕthiwīmaṇdala, tĕka ring hiranya, rajata, wastra, paśu, strīratnādi, tan wwang tunggal makanu ika, pasāmānyan, paramārthanika kabeh, lawan yadyapin wwang siki, makānwa ika, iwĕng tan pamuharanya trĕpti, tan panglipura kalobhan, wruh pwa sang paṇḍita mangkanang tattwa, matangnyan si kasantoṣan pinaka drĕbyanira.

 

Oleh karena semua brihiyawa, seperti padi, jelai di bumi, hingga emas, perak, kain-kain, ternak dan wanita cantik, bukan perseorangan yang menjadi empunya, melainkan merupakan milik bersama, walaupun perseorangan yang menjadi pemiliknya, pastilah tidak akan menyebabkan hatinya puas, tidak dapat memuaskan kelobaannya, pandita menyadari kenyataan yang demikian itu, maka kepuasan itulah yang merupakan harta milik beliau.

There are no reviews for this eBook.

0
0 out of 5 (0 User reviews )

Add a Review

Your Rating *

Sloka Lainnya

Sloka 411

यथा हिरन्यकर्त्ता वै रूप्य मग्नौ विशोधयेत्। बहुशो ह्यप्रयत्नेन यत्नेन नचिरेण हि॥४११॥

Sloka 412

तद्वज्जातिशतैर्जीवः शुद्ध्यतेऽल्पेन कर्म्मणा। यत्नेन महता चापि क्येकजातौ विशुद्ध्यते॥४१२॥

Sloka 413

लीलयाल्पं यथा गात्रात् प्रमृज्यादात्मनो रजः। बहु यत्नेन महता दोषनिर्हरणं तथा॥४१३॥

Sloka 414

क्षमया क्रोधमुच्छिन्द्यात् कामं संकल्पवर्ज्जनात्। लोभं मोहं च सन्तोषाद्विषयांस्तत्त्वदर्श्शनात्॥४१४॥

Sloka 415

आयत्या वर्ज्जयेदाशामर्थं सङ्गविवर्ज्जनात्। अनित्यत्वेन च स्नेहं दुःखं योगेन पण्डितः॥४१५॥

Sloka 416

कारुण्येनात्मनो मोहं तृष्णां च परितोषतः। उत्थानेन जयेत् तन्द्रीं वितर्कं निश्चयाज्जयेत्॥४१६॥

Sloka 417

मानं हित्वा प्रियो नित्यं कामं हित्वा सुखं भवेत्। क्रोधं हित्वा निराबाधस्तृष्णां जित्वा न तप्यते॥४१७॥

Sloka 418

अवश्यमिन्द्रियैस्तात वर्त्तितव्यं स्वगोचरे। चण्डरागस्तु यस्तत्र तं बुधः परिवर्ज्जयेत्॥४१८॥

Sloka 419

अप्रार्थनमसंस्पर्श्शं मसन्दर्श्शनमेव च। पुरुषस्येह नियमो भवेद्रागप्रहाणये॥४१९॥

Sloka 420

संकल्पाज्जायते रागः सेव्यमानो विवर्द्धते। अवद्यदर्श्शनाद् व्येति तत्त्वज्ञानाच्च धीमताम्॥४२॰॥