Sloka 473
४७३. 473
दोषाश्रयमपायान्तमैश्वर्य्यं कामयेत कः।
यत् सम्पत्तौ विपत्तौ वा जनयत्येव विक्रियाम्॥४७३॥
doṣāśrayamapāyāntamaiśvaryyaṁ kāmayeta kaḥ,
yat sampattau vipattau vā janayatyeva vikriyām.
Siapa yang merindukan kekuasaan, ia menyimpan kesalahan dan mengecewakan orang, baik dalam kemujuran maupun kemalangan.
Niyata amangun aiśwarya tikang wibhāwa ngaranya; aiśwarya ngaraning sang waśa, apan basa-basa angawaśakĕn krama nikang wwang dening wibhāwa, parumahan ing doṣa tikang aiśwarya ngaranya, yayanyan tan lĕnggang hananya, tan wurung agawe cittawikāra, hilangnya, hananya tuwi, an mangkana tattwa nikang aiśwarya, syapa ta amĕse ri ya.
Sesungguhnya kekayaan menimbulkan aiśvarya; aiśvarya artinya kekuasaan, karena dapat menimbulkan rasa berkuasa. Jika orang menguasai sesuatu dengan harta kekayaannya, dikatakan bahwa aiśvarya merupakan tempatnya dosa. Lagi pula tidak kekal adanya, tidak urung membuat pikiran berubah-ubah, baik hilang maupun timbulnya. Demikianlah kenyataan aiśvarya itu, siapakah yang menginginkannya?
There are no reviews for this eBook.
Sloka Lainnya
Sloka 455
आसन्नान् पुरतो भोगान् दर्श्शयित्वा पुनःपुनः। छागो हरितमुष्ट्येव दूरं नितोऽस्मि तृष्णया॥४५५॥
Sloka 457
जीर्य्यन्ति जीर्य्यतः केशा दन्ता जिर्य्यन्ति जीर्य्यतः। जिविताशा धनाशा च जीर्य्यतोऽपि न जीर्य्यति॥४५७॥
Sloka 461
तृष्णा लोकत्रयस्यास्य निर्व्वैरपरिमन्थिनी। यैस्तु निर्मोकवत् त्यक्ता को दरिद्रः क इश्वरः॥४६१॥
Sloka 462
या दुस्त्यजा दुर्म्मतिभिर्य्या न जीर्य्यति जीर्य्यतः। योऽसौ प्राणान्तिको रोगस्तां तृष्णां त्यजतः सुखम्॥४६२॥