Sloka 177

१७७. 177.

दानेन भोगी भवति मेधावी वृद्धसेवया ।

अहिंसया च दिर्घायुरिति प्राहुर्म्मनीषिणः ॥१७७॥

dānena bhogī bhavati medhāvī vṛddhasevayā,

ahiṁsayā ca dirghāyuriti prāhurmmanīṣiṇaḥ.

 

Dengan memberikan derma, engkau memperolek kenikmatan yang berlimpah. Pengabdian dengan orang-orang tua yaitu mengikuti nasehat mereka. Perbuatan tidak menyakiti membawa umur panjang.

 

Kunĕng phala ning tyāga dāna, yawat katĕmung bhogopabhoga ring paraloka dlāha, yapwan phala ning sewaka ring wwang kabayan, katĕmung medhaguṇa, si yatnān kitātutur, kunĕng phala ning ahingsā, si tan pamāti-māti, kadīrghāyuṣan, mangkana ling sang paṇḍita.

 

Adapun pahala dari derma yang tulus berkelimpahan, niscaya akan diperolehnya berbagai kenikmatan (makanan, pakaian, perhiasan, dan lain-lain) kelak di alam lain. Akan tetapi pahala dari pengabdian kepada orang-orang tua adalah diperolehnya sifat kebijaksanaan, selalu waspada dan sadar diri. Adapun pahala dari ahingsa (tidak menyakiti/membunuh) adalah panjang umur; demikian kata orang bijak.

There are no reviews for this eBook.

0
0 out of 5 (0 User reviews )

Add a Review

Your Rating *

Sloka Lainnya

Sloka 196

यन्मातापितरौ क्लेशं सहेते गर्भधारणे । न तस्य निष्कृतिः शक्या कर्त्तुं वर्षशतैरपि ॥१९६॥

Sloka 197

दरिद्रान् भज कौन्तेय मा प्रयच्छेश्वरे धनम् । व्याधितस्यौषधं पथ्यं नीरुजस्य किमौषधैः ॥१९७॥

Sloka 198

अयाचतः सीदतश्च सर्व्वोपायैर्नियन्तव्यः । आन्र्शंष्यं परो दर्मोऽयाचते यत् प्रदीयते ॥१९८॥

Sloka 199

नावमन्येताभिगती न प्रनुद्यात् कथञ्चन । अपि श्वपाके शुनि वा न दानं विप्रणश्यति ॥१९९॥

Sloka 200

अहन्यहनि याचन्तं कोऽवमन्येद् गुरुं यथा मार्ज्जनं दर्पणस्येव यः करोति दिने दिने

Sloka 201

नातः परं च लोकेषु किञ्चित् पापिष्ठमस्ति वै । यथात्मनाशनं लोके नास्ति देहीति व पुनः ॥२०१॥

Sloka 202

शिक्षयन्ति न यच्छन्ते देहिति कृपणा नरः । अवस्थेयमदानस्य मा भूदेवं भवानिति ॥२०२॥

Sloka 203

प्रदद्याद् देयमित्येव यजेद् यष्टव्यमित्यपि । अस्तु वास्त्र फलं मा च कर्त्तव्यं पुरुषेण हि ॥२०३॥

Sloka 204

हिरण्यदानं गोदानं पृथिवीदानमित्यपि । एतानि वै पवित्राणि तारयन्ति परत्र च ॥२०४॥

Sloka 205

सुवर्ण्णं रजतं वस्त्रं मणिमुक्तावासूनि च । सर्व्वमेतन्महाराज ददासि वसुवान् धनं ॥२०५॥