Sloka 181

१८१. 181.

धनानि जीवितं चैव परार्थे प्राज्ञ उत्सृजेत् ।

सन्निमित्तं वरं त्यागो विनाशे नियते सति ॥१८१॥

dhanāni jīvitaṁ caiva parārthe prājña utsṛjet,

sannimittaṁ varaṁ tyāgo vināśe niyate sati.

 

Orang terpelajar harus mempergunakan kekayaan dan hidupnya untuk kepentingan orang lain, biarlah pengeluaran itu untuk tujuan yang baik, karena jika tidak, keduanya tidak akan bertahan.

 

Mangke māra de sang enak wruhnira, tar tinĕngĕtnira māsnira, huripnira tuwi, yan pakaphalang kaparamārthan, wruh wi sira ring niyataning pati mwang ri tan hana ning wastu langgĕng, matangnyan lĕhĕng, ikang winaśa makaphalang kaparamārthan.

 

Sekarang, ada tindakan orang yang tinggi pengetahuannya dan tidak pelit akan kekayaannya, nyawanya sekali pun, jika untuk kemanfaatan orang lain (kesejahteraan masyarakat). Ia tahu bahwa yang pasti adalah kematian serta tidak ada yang akan hidup abadi. Itulah sebabnya lebih baik berkorban, demi pahala kesejahteraan masyarakat.

There are no reviews for this eBook.

0
0 out of 5 (0 User reviews )

Add a Review

Your Rating *

Sloka Lainnya

Sloka 186

दानं हि भूतभयदक्सिनयाः सर्व्वाणि दानान्यधितिष्ठतीह । तीक्ष्नां तनुं यः प्रथमं जहाति सोऽनन्तमाप्नोत्यभयं प्रजाभ्यः ॥१८६॥

Sloka 187

देशकालागमक्षेत्रद्रव्यदातृमनोगुणाः । सुकृतस्यापि दानस्य फलातिशयहेतवः ॥१८७॥

Sloka 188

द्वाविमौ पुरुषव्याघ्र स्वर्ग्गस्योपरि तिष्ठतः । दुर्भिक्षा चान्नदाता च सुभिक्षे च हिरण्यदः ॥१८८॥

Sloka 189

अयनेषु च यद्दत्तं षडशीतिमुखेषु च । चन्द्रसूर्य्योपरागे च विषुवे च तदक्षयम् ॥१८९॥

Sloka 190

प्राणसन्तापनिर्विष्टाः काकिन्योऽपि महाफलाः । अन्यायोपजिता दत्ता न परार्थे सहस्रशः ॥१९॰॥

Sloka 191

अर्थं दद्यान्न चासत्सु गुणान् ब्रूयान्न​ चात्मनः । आदद्याच्च न साधुभ्यो नासत्पुरुषमाश्रयेत् ॥१९१॥

Sloka 192

ब्राह्मणश्चेन्न​ विद्येत श्रुतवृत्तोपसंहितः । प्रतिग्रहीता दानस्य मोघं स्याद् धनिनां धनम् ॥१९२॥

Sloka 193

चरित्रनियता राजन् ये कृशाः कृशवृत्तयः । अर्थिनश्चोपगच्चन्ति तेषु दत्तं महाफलं ॥१९३॥

Sloka 194

न दद्याद्यशसे दानं न भयान्नोपकारिणे । न नृत्तगीतशीलेभ्यो हासकेभ्यो न धार्म्मिक ॥१९४॥

Sloka 195

माता पिता वा प्राणानां भवतार्मार्थिनौ यदि । ताभ्यां संप्रतिदातव्यस्ते हि ताभ्यामुपार्ज्जिताः ॥१९५॥