Sloka 181

१८१. 181.

धनानि जीवितं चैव परार्थे प्राज्ञ उत्सृजेत् ।

सन्निमित्तं वरं त्यागो विनाशे नियते सति ॥१८१॥

dhanāni jīvitaṁ caiva parārthe prājña utsṛjet,

sannimittaṁ varaṁ tyāgo vināśe niyate sati.

 

Orang terpelajar harus mempergunakan kekayaan dan hidupnya untuk kepentingan orang lain, biarlah pengeluaran itu untuk tujuan yang baik, karena jika tidak, keduanya tidak akan bertahan.

 

Mangke māra de sang enak wruhnira, tar tinĕngĕtnira māsnira, huripnira tuwi, yan pakaphalang kaparamārthan, wruh wi sira ring niyataning pati mwang ri tan hana ning wastu langgĕng, matangnyan lĕhĕng, ikang winaśa makaphalang kaparamārthan.

 

Sekarang, ada tindakan orang yang tinggi pengetahuannya dan tidak pelit akan kekayaannya, nyawanya sekali pun, jika untuk kemanfaatan orang lain (kesejahteraan masyarakat). Ia tahu bahwa yang pasti adalah kematian serta tidak ada yang akan hidup abadi. Itulah sebabnya lebih baik berkorban, demi pahala kesejahteraan masyarakat.

There are no reviews for this eBook.

0
0 out of 5 (0 User reviews )

Add a Review

Your Rating *

Sloka Lainnya

Sloka 196

यन्मातापितरौ क्लेशं सहेते गर्भधारणे । न तस्य निष्कृतिः शक्या कर्त्तुं वर्षशतैरपि ॥१९६॥

Sloka 197

दरिद्रान् भज कौन्तेय मा प्रयच्छेश्वरे धनम् । व्याधितस्यौषधं पथ्यं नीरुजस्य किमौषधैः ॥१९७॥

Sloka 198

अयाचतः सीदतश्च सर्व्वोपायैर्नियन्तव्यः । आन्र्शंष्यं परो दर्मोऽयाचते यत् प्रदीयते ॥१९८॥

Sloka 199

नावमन्येताभिगती न प्रनुद्यात् कथञ्चन । अपि श्वपाके शुनि वा न दानं विप्रणश्यति ॥१९९॥

Sloka 200

अहन्यहनि याचन्तं कोऽवमन्येद् गुरुं यथा मार्ज्जनं दर्पणस्येव यः करोति दिने दिने

Sloka 201

नातः परं च लोकेषु किञ्चित् पापिष्ठमस्ति वै । यथात्मनाशनं लोके नास्ति देहीति व पुनः ॥२०१॥

Sloka 202

शिक्षयन्ति न यच्छन्ते देहिति कृपणा नरः । अवस्थेयमदानस्य मा भूदेवं भवानिति ॥२०२॥

Sloka 203

प्रदद्याद् देयमित्येव यजेद् यष्टव्यमित्यपि । अस्तु वास्त्र फलं मा च कर्त्तव्यं पुरुषेण हि ॥२०३॥

Sloka 204

हिरण्यदानं गोदानं पृथिवीदानमित्यपि । एतानि वै पवित्राणि तारयन्ति परत्र च ॥२०४॥

Sloka 205

सुवर्ण्णं रजतं वस्त्रं मणिमुक्तावासूनि च । सर्व्वमेतन्महाराज ददासि वसुवान् धनं ॥२०५॥