Sloka 184

१८४. 184.

धनेन किं यन्न ददाति नाश्नुते बलेन किं येन रिपून् न बाधते ।

श्रुतेन किं येन न धर्म्म मचरेत् किमात्मना यो न जितेन्द्रियो वशी ॥१८४॥

dhanena kiṁ yanna dadāti nāśnute balena kiṁ yena ripūn na bādhate,

śrutena kiṁ yena na dharmma macaret kimātmanā yo na jitendriyo vaśī.

 

Apa yang baik jika barang-barang tidak digunakan, apa gunanya keberanian yang tidak menaklukkan musuh, apa gunanya kitab-kitab yang tidak mengarah pada dharma, apa yang berguna bagi diri yang tidak dapat dikendalikan oleh inderanya.

 

Ndya kari doning dhana, yan tan dānākĕna, tan bhuktin, mangkanang kaśaktin, tan padon ika yan tan sādhana ning mangalahanang musuh, mangkanang aji, tan padon ika yan tan suluha aring dharmasādhana, mangkanang buddhi kaprajñān, tan padon ika yan tan pangalahakĕnendriya, tan pangawaśākĕnang rajah tamah.

 

Apakah gunanya kekayaan bila tidak didermakan dan tidak dinikmati? Begitulah kesaktian/kemampuan tidak akan berguna bila tidak digunakan untuk mengalahkan musuh. Begitu pula ilmu pengetahuan tidak akan berguna bila tidak digunakan sebagai alat penerang untuk pelaksanaan dharma. Begitulah pengetahuan tentang budi pekerti tidak akan berguna bila tidak digunakan untuk mengendalikan hawa nafsu rajah tamah.

There are no reviews for this eBook.

0
0 out of 5 (0 User reviews )

Add a Review

Your Rating *

Sloka Lainnya

Sloka 206

दद्याच्छुभं यः कपीलां सचेलां कांस्योपदोहां कनकाग्रशृङ्गाम् । तैस्तैर्गुणैः कामदुघा हि भूत्वा नरं प्रदातारमुपैति सा गौः ॥२०६॥

Sloka 207

सुगन्ध धूपान्यनुलेपनानि वस्त्रानि माल्यानि च मानवो यः । दद्यादभीक्ष्नं स भवेदरोगी तथा सुरूपश्च स देवलोके ॥२०७॥

Sloka 208

तिलान् ददत पानीयं दिपान् ददत मा वृथा । ज्ञतिभिः सह मोदध्वमेतत् प्रेत्य सुदुर्ल्लभं ॥२०८॥

Sloka 209

दुर्लभं सलिलं तात विशेषेण परत्र च । पानीयस्य प्रदानेन तृप्तिर्भवती शाश्वती ॥२०९॥

Sloka 210

अलोकदाता चक्षुष्मान् प्रभायुक्तो भवेन्नरः । प्रदीपदः स्वर्ग्गलोके दीपमालेव राजते ॥२१॰॥

Sloka 211

छेत्रं हि भरतश्रेष्ठ यो ददाति द्विजातये । स शक्रलोके वसति पूज्यमानो ‘प्सरोगणैः ॥२११॥

Sloka 212

उपनाहौ तु यो दद्याच्छ्लक्ष्ण स्नेहसमन्वितौ । सोऽपि लोकानवाप्नोति दैवतैरभिपूजितः॥॥

Sloka 213

सर्व्वस्वमपि यो दद्यात् कलुषेणान्तरात्मना । न तेन स्वर्ग्गमाप्नोति चित्तह्मवात्र कारणम् ॥२१३॥

Sloka 214

यद्यदिष्टतमं लोके यच्च स्याद्दयितं गृहे । तत्तद् गुणवते देयं तदेवाक्षयमिच्छता ॥२१४॥

Sloka 215

सत्कृत्य तु द्विजातिभ्यो यद्दीयेत तदुत्तमम् । याचितेन हि यद्दत्तं तदाहुर्म्मद्यमं बुधाः ॥२१५॥