Sloka 202

२०२. 202.

शिक्षयन्ति न यच्छन्ते देहिति कृपणा नरः ।

अवस्थेयमदानस्य मा भूदेवं भवानिति ॥२०२॥

śikṣayanti na yacchante dehiti kṛpaṇā naraḥ,

avastheyamadānasya mā bhūdevaṁ bhavāniti.

 

Jangan enggan menasehati orang lain untuk bermurah hati, tapi liatlah orang yang tidak mau memberi derma pegang erat.

 

Kunĕng kapawitran ika sang manasi mara aminta dāna, ri denyar, pawara-warah, mapitutur kumwa lingnira, haywa juga ngwang matĕngĕt, prihĕn kagawayakĕna tapwa ikang dāna, wulatana kĕta awasthā ning tan pagawe dāna ngūni, ya ika mamangke kadi sanghulun, yathānya tat mamangke ya, matangnyan gawayakĕna ikang dāna, mangkana lingnira wara-warah, tātar panasi sirār mangkana apitutur juga, matangnyan pawitra.

 

Adapun pensucian dari peminta-minta itu, yang datang meminta derma, adalah bahwa ia mengajarkan dan menasihatkan, seakan mengatakan: “Jangan hendaknya kau berlaku kikir, usahakan selalu untuk memberi derma.  Lihatlah akibat orang yang tidak memberi derma pada waktu dahulu, ia pun menjadi seperti hamba kini. Agar Anda tidak seperti hamba, maka lakukanlah pemberian derma.” Demikian katanya memberi ajaran. Sesungguhnya dia tidak hanya meminta-minta, tetapi juga memberikan nasihat, sehingga derma menjadi cara pensucian.

There are no reviews for this eBook.

0
0 out of 5 (0 User reviews )

Add a Review

Your Rating *

Sloka Lainnya

Sloka 206

दद्याच्छुभं यः कपीलां सचेलां कांस्योपदोहां कनकाग्रशृङ्गाम् । तैस्तैर्गुणैः कामदुघा हि भूत्वा नरं प्रदातारमुपैति सा गौः ॥२०६॥

Sloka 207

सुगन्ध धूपान्यनुलेपनानि वस्त्रानि माल्यानि च मानवो यः । दद्यादभीक्ष्नं स भवेदरोगी तथा सुरूपश्च स देवलोके ॥२०७॥

Sloka 208

तिलान् ददत पानीयं दिपान् ददत मा वृथा । ज्ञतिभिः सह मोदध्वमेतत् प्रेत्य सुदुर्ल्लभं ॥२०८॥

Sloka 209

दुर्लभं सलिलं तात विशेषेण परत्र च । पानीयस्य प्रदानेन तृप्तिर्भवती शाश्वती ॥२०९॥

Sloka 210

अलोकदाता चक्षुष्मान् प्रभायुक्तो भवेन्नरः । प्रदीपदः स्वर्ग्गलोके दीपमालेव राजते ॥२१॰॥

Sloka 211

छेत्रं हि भरतश्रेष्ठ यो ददाति द्विजातये । स शक्रलोके वसति पूज्यमानो ‘प्सरोगणैः ॥२११॥

Sloka 212

उपनाहौ तु यो दद्याच्छ्लक्ष्ण स्नेहसमन्वितौ । सोऽपि लोकानवाप्नोति दैवतैरभिपूजितः॥॥

Sloka 213

सर्व्वस्वमपि यो दद्यात् कलुषेणान्तरात्मना । न तेन स्वर्ग्गमाप्नोति चित्तह्मवात्र कारणम् ॥२१३॥

Sloka 214

यद्यदिष्टतमं लोके यच्च स्याद्दयितं गृहे । तत्तद् गुणवते देयं तदेवाक्षयमिच्छता ॥२१४॥

Sloka 215

सत्कृत्य तु द्विजातिभ्यो यद्दीयेत तदुत्तमम् । याचितेन हि यद्दत्तं तदाहुर्म्मद्यमं बुधाः ॥२१५॥