Sloka 223

२२३. 223.

प्रायेणाकृतकृत्यत्वान्मृत्योनिद्विजते नरः ।

कृतकृत्याः प्रतीक्षन्ते मृत्युं प्रियमिवातिथिम् ॥२२३॥

prāyeṇākṛtakṛtyatvānmṛtyonidvijate naraḥ,

kṛtakṛtyāḥ pratīkṣante mṛtyuṁ priyamivātithim.

 

Pada umumnya mereka yang belum menyelesaikan kewajiban hidupnya, ia takut menghadapi kematian. Mereka yang telah melakukan kewajiban hidupnya menunggu dengan kurang sabar menati kematian sebagai tamu terkasih.

 

Ikang wwang tapwan krĕta krĕtya, tapwan paniddhakĕn caturwarga, atakut ring pāti prāyanya, kunang ika sang krĕta krĕtya, tĕlas maniddhākĕn dharmasādhana, kalalah siran herakĕn ikang mrĕtyu, kadi kalalah ning umantyakĕn tĕkaning iṣṭa mitra.

 

Orang yang belum memenuhi kewajiban hidupnya, belum berhasil melakukan caturwarga (dharma, artha, kama dan mokṣa), biasanya takut ia menghadapi maut, akan tetapi orang yang telah memenuhi kewajiban hidupnya, berhasil melakukan pelaksanaan dharma, kurang sabar ia menanti si maut, sebagai kurang sabarnya orang menantikan kedatangan seorang sahabat yang dikasihi.

 

There are no reviews for this eBook.

0
0 out of 5 (0 User reviews )

Add a Review

Your Rating *

Sloka Lainnya

Sloka 205

सुवर्ण्णं रजतं वस्त्रं मणिमुक्तावासूनि च । सर्व्वमेतन्महाराज ददासि वसुवान् धनं ॥२०५॥

Sloka 206

दद्याच्छुभं यः कपीलां सचेलां कांस्योपदोहां कनकाग्रशृङ्गाम् । तैस्तैर्गुणैः कामदुघा हि भूत्वा नरं प्रदातारमुपैति सा गौः ॥२०६॥

Sloka 207

सुगन्ध धूपान्यनुलेपनानि वस्त्रानि माल्यानि च मानवो यः । दद्यादभीक्ष्नं स भवेदरोगी तथा सुरूपश्च स देवलोके ॥२०७॥

Sloka 208

तिलान् ददत पानीयं दिपान् ददत मा वृथा । ज्ञतिभिः सह मोदध्वमेतत् प्रेत्य सुदुर्ल्लभं ॥२०८॥

Sloka 209

दुर्लभं सलिलं तात विशेषेण परत्र च । पानीयस्य प्रदानेन तृप्तिर्भवती शाश्वती ॥२०९॥

Sloka 210

अलोकदाता चक्षुष्मान् प्रभायुक्तो भवेन्नरः । प्रदीपदः स्वर्ग्गलोके दीपमालेव राजते ॥२१॰॥

Sloka 211

छेत्रं हि भरतश्रेष्ठ यो ददाति द्विजातये । स शक्रलोके वसति पूज्यमानो ‘प्सरोगणैः ॥२११॥

Sloka 212

उपनाहौ तु यो दद्याच्छ्लक्ष्ण स्नेहसमन्वितौ । सोऽपि लोकानवाप्नोति दैवतैरभिपूजितः॥॥

Sloka 213

सर्व्वस्वमपि यो दद्यात् कलुषेणान्तरात्मना । न तेन स्वर्ग्गमाप्नोति चित्तह्मवात्र कारणम् ॥२१३॥

Sloka 214

यद्यदिष्टतमं लोके यच्च स्याद्दयितं गृहे । तत्तद् गुणवते देयं तदेवाक्षयमिच्छता ॥२१४॥