Sloka 231

२३१. 231.

येषां नाग्रभुजो देवा न वृद्धातिथिबालकाः ।

राक्षसानेव तान् विद्धि निर्प्वषट्कारमङ्गलान् ॥२३१॥

yeṣāṁ nāgrabhujo devā na vṛddhātithibālakāḥ,

rākṣasāneva tān viddhi nirpvaṣaṭkāramaṅgalān.

 

Mereka yang rumahnya tidak mengindahkan dan meyakini dewa, orang lanjut usia, tamu, anak-anak, yang kepadanya makanan seharusnya disajikan terlebih dahulu, mereka adalah setan yang benar-benar makan makanan yang tidak disucikan.

 

Kunang ikang wwang mangke kramanya, tan dewa, tan wwang matuha, tan tamuy, tan rare, ikang rumuhun amangan riyumahnya, ika tang wwang mangkana, rākṣasa ngaranika, apat tar wruh sang hyang waśaṭkaramantra manggala, apan tan panghanākĕnya, patularing dewādi.

 

Orang yang perilakunya begini, tidak mengindahkan para dewa, orang tua, tamu, anak-anak, yang lebih dulu harusnya makan di rumahnya, orang yang demikian itu, rākṣasa namanya, karena ia tidak tahu akan kesucian “waṣaṭkaramantra” mantra puji-pujian keselamatan kebahagiaan, dan tidak mengadakan pemujaan terhadap para dewa yang utama.

 

There are no reviews for this eBook.

0
0 out of 5 (0 User reviews )

Add a Review

Your Rating *

Sloka Lainnya

Sloka 215

सत्कृत्य तु द्विजातिभ्यो यद्दीयेत तदुत्तमम् । याचितेन हि यद्दत्तं तदाहुर्म्मद्यमं बुधाः ॥२१५॥

Sloka 216

अवज्ञया दीयते यद्यदेवाश्रद्धयापि च । तदाहुरधनं दानं मुनयः सत्यवादिनः ॥२१६॥

Sloka 217

अश्रद्धया हुतं दत्तं तपस्तप्तं कृतं च यत् । असदित्युच्यते पार्ष न च तत्प्रेत्य नेह च ॥२१७॥

Sloka 218

देयानि घणपिण्यक शाकान्यपि हि याचतः । तदभ्यासोचितत्यागो मांसाद्यपि हि दास्यति ॥२१८॥

Sloka 219

यो न दद्यात् प्रतिश्रुत्य स्वल्पं वा यदि वा बहु । आशास्तस्य हताः सर्व्वाः क्लीबस्येव हताः क्रियाः ॥२१९॥

Sloka 220

करिस्य इति सशृमुत्य कर्त्तव्यं तदकुर्वतः । मिथ्यवचनदग्धस्य इष्टं पुर्तं विहन्यते ॥२२०॥

Sloka 221

एकाग्निकर्म्म हवनं त्रोतायां यच्च हूयते । अन्तर्वेद्यां च यद्दानमिष्टम् तदभिधीयते ॥२२१॥

Sloka 222

वापीकूपताटकानि देवतायतनानि च । अन्नप्रदनमरमः पूर्त्तमित्यभिधीयते ॥२२२॥

Sloka 223

प्रायेणाकृतकृत्यत्वान्मृत्योनिद्विजते नरः । कृतकृत्याः प्रतीक्षन्ते मृत्युं प्रियमिवातिथिम् ॥२२३॥

Sloka 224

कथं ते त्यक्तसद्मृत्ताः सुखं रात्रिषु शेरते । मरणान्तरिता येषां नरकेषूपपत्तयः ॥२२४॥