Sloka 201

२०१. 201.

नातः परं च लोकेषु किञ्चित् पापिष्ठमस्ति वै ।

यथात्मनाशनं लोके नास्ति देहीति व पुनः ॥२०१॥

nātaḥ paraṁ ca lokeṣu kiñcit pāpiṣṭhamasti vai,

yathātmanāśanaṁ loke nāsti dehīti va punaḥ.

 

Tidak ada yang lebih berdosa daripada menghancurkan harapan, dengan menyatakan saya belum atau dari menuntut berikan saya.

 

Tan hana kĕta kapāpan lwiha sangkeriki, ikang sumahurakĕna nāsti, si umajarakĕna dehi kunĕng, dehi maweweha kita, ling nikang marā mintāngĕgöng harĕp, nāsti, tan hana, sahur nikang atĕngĕt, pinintan, wĕkas ning kapāpanika; ika tang makojar dehi, phala śeṣa ni kapāpaning sumahur nāsti nguni ika, matangnyar padha pāpa nika kalih.

 

Tidak ada dosa yang lebih besar daripada hal-hal berikut ini: orang yang menjawab “nasti” dan orang yang mengatakan “dehi”. “Dehi” berikanlah derma, kata orang yang datang meminta dengan penuh harapan, “nasti” tidak ada, jawab orang yang kikir yang dimintai derma. Sangatlah besar dosa mereka itu, dosa yang berkata dehi adalah sisa hasil dosa orang yang menjawab nasti tadi. Oleh karena itu, samalah penderitaan keduanya.

 

There are no reviews for this eBook.

0
0 out of 5 (0 User reviews )

Add a Review

Your Rating *

Sloka Lainnya

Sloka 174

सार्थः प्रवसतो मित्रं भार्य्य मित्रं गृहे सतः । आतुरस्य भिषङ् मित्रं दानं मित्रं मरिष्यतः ॥१७४॥

Sloka 175

न माता न पिता किञ्चित् कस्यचित् प्रतिपद्यते । दनपथ्योदनो जन्तुः स्वकर्मफलमश्नुते ॥१७५॥

Sloka 176

अमात्सर्यं बुधाः प्राहुर्दानं धर्म्म च संयमम् । अवस्थितेन नित्यं हि त्यागे त्वासाद्यते शुभम् ॥१७६॥

Sloka 177

दानेन भोगी भवति मेधावी वृद्धसेवया । अहिंसया च दिर्घायुरिति प्राहुर्म्मनीषिणः ॥१७७॥

Sloka 178

न दानाद्दुष्करतरं त्रिषु लोकेषु विद्यते । अर्थे हि महती तृष्णा स च कृच्छ्रेण लभ्यते ॥१७८॥

Sloka 180

अर्थवानर्थमर्थिभ्यो न ददात्यत्र को गुणः । एकैव गतिरर्थस्य दानमन्या विपत्तयः ॥१८०॥

Sloka 181

धनानि जीवितं चैव परार्थे प्राज्ञ उत्सृजेत् । सन्निमित्तं वरं त्यागो विनाशे नियते सति ॥१८१॥

Sloka 182

ददध्वं​ भूञ्जता भृशं मा भूत कृपणा जनाः । कर्म्माक्षयेण क्षीयन्ते नोपभोगेन सञ्चयाः ॥१८२॥

Sloka 183

अग्निहोत्रफला वेदा दत्तभुक्तफलं धनम् । रतिपुत्रफला नारी शीलवृत्तफलं श्रुतम् ॥१८३॥

Sloka 184

धनेन किं यन्न ददाति नाश्नुते बलेन किं येन रिपून् न बाधते । श्रुतेन किं येन न धर्म्म मचरेत् किमात्मना यो न जितेन्द्रियो वशी ॥१८४॥