Sloka 202

२०२. 202.

शिक्षयन्ति न यच्छन्ते देहिति कृपणा नरः ।

अवस्थेयमदानस्य मा भूदेवं भवानिति ॥२०२॥

śikṣayanti na yacchante dehiti kṛpaṇā naraḥ,

avastheyamadānasya mā bhūdevaṁ bhavāniti.

 

Jangan enggan menasehati orang lain untuk bermurah hati, tapi liatlah orang yang tidak mau memberi derma pegang erat.

 

Kunĕng kapawitran ika sang manasi mara aminta dāna, ri denyar, pawara-warah, mapitutur kumwa lingnira, haywa juga ngwang matĕngĕt, prihĕn kagawayakĕna tapwa ikang dāna, wulatana kĕta awasthā ning tan pagawe dāna ngūni, ya ika mamangke kadi sanghulun, yathānya tat mamangke ya, matangnyan gawayakĕna ikang dāna, mangkana lingnira wara-warah, tātar panasi sirār mangkana apitutur juga, matangnyan pawitra.

 

Adapun pensucian dari peminta-minta itu, yang datang meminta derma, adalah bahwa ia mengajarkan dan menasihatkan, seakan mengatakan: “Jangan hendaknya kau berlaku kikir, usahakan selalu untuk memberi derma.  Lihatlah akibat orang yang tidak memberi derma pada waktu dahulu, ia pun menjadi seperti hamba kini. Agar Anda tidak seperti hamba, maka lakukanlah pemberian derma.” Demikian katanya memberi ajaran. Sesungguhnya dia tidak hanya meminta-minta, tetapi juga memberikan nasihat, sehingga derma menjadi cara pensucian.

There are no reviews for this eBook.

0
0 out of 5 (0 User reviews )

Add a Review

Your Rating *

Sloka Lainnya

Sloka 174

सार्थः प्रवसतो मित्रं भार्य्य मित्रं गृहे सतः । आतुरस्य भिषङ् मित्रं दानं मित्रं मरिष्यतः ॥१७४॥

Sloka 175

न माता न पिता किञ्चित् कस्यचित् प्रतिपद्यते । दनपथ्योदनो जन्तुः स्वकर्मफलमश्नुते ॥१७५॥

Sloka 176

अमात्सर्यं बुधाः प्राहुर्दानं धर्म्म च संयमम् । अवस्थितेन नित्यं हि त्यागे त्वासाद्यते शुभम् ॥१७६॥

Sloka 177

दानेन भोगी भवति मेधावी वृद्धसेवया । अहिंसया च दिर्घायुरिति प्राहुर्म्मनीषिणः ॥१७७॥

Sloka 178

न दानाद्दुष्करतरं त्रिषु लोकेषु विद्यते । अर्थे हि महती तृष्णा स च कृच्छ्रेण लभ्यते ॥१७८॥

Sloka 180

अर्थवानर्थमर्थिभ्यो न ददात्यत्र को गुणः । एकैव गतिरर्थस्य दानमन्या विपत्तयः ॥१८०॥

Sloka 181

धनानि जीवितं चैव परार्थे प्राज्ञ उत्सृजेत् । सन्निमित्तं वरं त्यागो विनाशे नियते सति ॥१८१॥

Sloka 182

ददध्वं​ भूञ्जता भृशं मा भूत कृपणा जनाः । कर्म्माक्षयेण क्षीयन्ते नोपभोगेन सञ्चयाः ॥१८२॥

Sloka 183

अग्निहोत्रफला वेदा दत्तभुक्तफलं धनम् । रतिपुत्रफला नारी शीलवृत्तफलं श्रुतम् ॥१८३॥

Sloka 184

धनेन किं यन्न ददाति नाश्नुते बलेन किं येन रिपून् न बाधते । श्रुतेन किं येन न धर्म्म मचरेत् किमात्मना यो न जितेन्द्रियो वशी ॥१८४॥