Sloka 268

२६८. 268.

एकेनांशेन धर्म्माथः कर्त्तव्यो भूतिमिच्छता

एकेनांशेन कामार्थ एकमंशं विविर्द्धयेत्॥२६८॥

ekenāṁśena dharmmārthaḥ karttavyo bhūtimicchatā,

ekenāṁśena kāmārtha ekamaṁśaṁ vivirddhayet.

Kekayaan yang diperoleh seseorang hendaknya dibagi yaitu menyediakan satu bagian untuk dharma, kedua untuk kesenangan dan yang ketiga untuk investasi.

Niham kramanyan pinatĕlu, ikang sabhāga, sādhana rikasiddhaning dharma, ikang kaping rwaning bhāga sādhanari kasiddhaning kāma ika ikang kaping tiga, sādhana ri kasiddhaning artha ika, wrĕddhyakĕna muwah, mangkana kramanyan pinatiga, denika sang mahyun manggihakĕnang hayu.

Demikianlah hakekatnya maka dibagi tiga, yang satu bagian digunakan untuk mencapai dharma, bagian yang kedua adalah untuk memenuhi kāma, bagian ketiga digunakan untuk melakukan kegiatan usaha dalam bidang artha, ekonomi, agar berkembang kembali, demikian hakekatnya, maka dibagi tiga, oleh orang yang ingin beroleh kebahagiaan.

There are no reviews for this eBook.

0
0 out of 5 (0 User reviews )

Add a Review

Your Rating *

Sloka Lainnya

Sloka 267

धर्म्मेणार्थः समाहार्य्यो धर्म्मलब्धं त्रिधा धनम्। कर्त्तव्यं धर्म्म परमं मानवेन प्रयत्नतः॥२६७. ॥

Sloka 269

येऽर्था धर्म्मेण ते लभ्या येऽधर्म्मेण धिगस्तु तान्। धर्म्मं वै शाश्वतं लोके न जह्यादर्थकांक्षया॥२६९॥

Sloka 270

धर्म्मार्थं यस्य वित्तेहा तस्यानीहा गरीयसी। प्रक्षालनाद्धि पङ्कस्य दूरादस्पर्शनं वरम्॥२७॰ ॥

Sloka 271

सर्व्वेषामेव शौचानामर्थशौचं विशिष्यते । योऽर्थे शुचिर्हि स शुचिर्न मृद्वारिशुचिः शुचिः ॥२७१॥

Sloka 272

येऽर्थाः क्लशेन महता धर्म्मस्यातिक्रमेण वा । अरेर्व्वा प्रणिपातेन मा स्म तेषु कृथा मनः ॥२७२॥

Sloka 273

जातस्य हि कुले मुख्ये परवित्तेषु गृध्यतः । लोभश्च प्रज्ञामाहन्ति प्रज्ञा हन्ति हता श्रियम् ॥२७३॥

Sloka 274

धर्म्मश्चार्थश्च कामश्च त्रितयं जीविते फलम् । एतत् त्रयमवाप्तव्यमधर्म्मपरिर्वार्ज्जितम् ॥२७४॥

Sloka 275

अवन्ध्यं दिवसं कुर्य्याद् धर्म्मतः कामतोर्ऽर्थतः । गते हि दिवसे तस्मिंस्तदूनं तस्य जीवितम् ॥२७५॥

Sloka 276

यन्न धर्म्माय नार्थाय न कामाय न शान्तये । व्यर्थं तज्जन्मिनां जन्म म​ऋअनायैव केवलम् ॥२७६॥

Sloka 277

अर्थांस्त्यजत पात्रेषु भजध्वं कामजान् गुणान् । प्रियं प्रियेभ्यः कुरुत मृत्युर्हि त्वरते जयी ॥२७७॥