Sloka 271
२७१. 271.
सर्व्वेषामेव शौचानामर्थशौचं विशिष्यते ।
योऽर्थे शुचिर्हि स शुचिर्न मृद्वारिशुचिः शुचिः ॥२७१॥
sarvveṣāmeva śaucānāmarthaśaucaṁ viśiṣyate,
yo’rthe śucirhi sa śucirna mṛdvāriśuciḥ śuciḥ.
Dari semua penghilangan kotoran, penghilangan kotoran dengan uang adalah yang tertinggi. Dia yang jujur dalam urusan keuangan adalah benar-benar suci. Membersihkan dengan tanah liat dan air bukanlah pembersihan yang utama.
Apan ri sakweh ning śauca, nāng pātraśauca, mrĕtśauca, jalaśauca, bhasmaśaucādi, nghing arthaśauca, juga lwih, kalinganya, ikang śuci ring artha ngaranya, suminggah ing anyāyārtha, ya ika paramārtha ning śuci ngaranya, kunang ikang śuci dening jalaśaucādi, tan paramārtha ning śuci ika.
Sebab di antara banyak macam śauca (pembersihan, penucian kotoran) yaitu penghilangan kotoran dengan daun-daunan, penghilangan kotoran dengan cara berlutut, penghilangan kotoran dengan air, penghilangan kotoran dengan abu, maka penghilangan kotoran dengan uang yang lebih utama, artinya yang disebut penyucian dengan uang, adalah menjauhi uang yang tidak halal, itulah disebut pembersihan yang utama, adapun pembersihan dengan air dan sejenisnya bukanlah pembersihan yang utama.
There are no reviews for this eBook.
Sloka Lainnya
Sloka 267
धर्म्मेणार्थः समाहार्य्यो धर्म्मलब्धं त्रिधा धनम्। कर्त्तव्यं धर्म्म परमं मानवेन प्रयत्नतः॥२६७. ॥
Sloka 269
येऽर्था धर्म्मेण ते लभ्या येऽधर्म्मेण धिगस्तु तान्। धर्म्मं वै शाश्वतं लोके न जह्यादर्थकांक्षया॥२६९॥
Sloka 270
धर्म्मार्थं यस्य वित्तेहा तस्यानीहा गरीयसी। प्रक्षालनाद्धि पङ्कस्य दूरादस्पर्शनं वरम्॥२७॰ ॥
Sloka 272
येऽर्थाः क्लशेन महता धर्म्मस्यातिक्रमेण वा । अरेर्व्वा प्रणिपातेन मा स्म तेषु कृथा मनः ॥२७२॥
Sloka 273
जातस्य हि कुले मुख्ये परवित्तेषु गृध्यतः । लोभश्च प्रज्ञामाहन्ति प्रज्ञा हन्ति हता श्रियम् ॥२७३॥
Sloka 274
धर्म्मश्चार्थश्च कामश्च त्रितयं जीविते फलम् । एतत् त्रयमवाप्तव्यमधर्म्मपरिर्वार्ज्जितम् ॥२७४॥
Sloka 275
अवन्ध्यं दिवसं कुर्य्याद् धर्म्मतः कामतोर्ऽर्थतः । गते हि दिवसे तस्मिंस्तदूनं तस्य जीवितम् ॥२७५॥
Sloka 277
अर्थांस्त्यजत पात्रेषु भजध्वं कामजान् गुणान् । प्रियं प्रियेभ्यः कुरुत मृत्युर्हि त्वरते जयी ॥२७७॥