Sloka 270

२७॰. 270

धर्म्मार्थं यस्य वित्तेहा तस्यानीहा गरीयसी

प्रक्षालनाद्धि पङ्कस्य दूरादस्पर्शनं वरम्७॰ ॥

dharmmārthaṁ yasya vittehā tasyānīhā garīyasī,

prakṣālanāddhi paṅkasya dūrādasparśanaṁ varam.

Jika seseorang menginnginkan uang adharma untuk mengabdi dharma, maka lebih baik dia tidak memiliki keinginan sama sekali. Daripada membersihkan lumpur dari pakaian seseorang, lebih baik jauhkan dari lumpur.

Hana pwa wwang mangke kramanya, mangga makasādhanang adharma, an pangarjanārtha, an sādhana ring dharma prayojananikang artha denya, ikang wwang mangkana kramanya, lĕhĕng juga yan tan pangarjana, apan yukti tĕmĕn ikang maninggahi latĕk sangka ring mangambah, yadyapin, wasĕhana wasānanya.

Jika ada orang yang begini perilakunya, dengan berlandaskan adharma berusaha mendapatkan uang kemudian digunakan untuk membiayai usaha-usaha yang bersifat dharma, orang yang demikian perilakunya, lebih baik ia tidak berusaha secara demikian, sebab lebih baik orang menghindari lumpur daripada menginjaknya, walaupun akhirnya akan dapat dibasuhnya.

There are no reviews for this eBook.

0
0 out of 5 (0 User reviews )

Add a Review

Your Rating *

Sloka Lainnya

Sloka 267

धर्म्मेणार्थः समाहार्य्यो धर्म्मलब्धं त्रिधा धनम्। कर्त्तव्यं धर्म्म परमं मानवेन प्रयत्नतः॥२६७. ॥

Sloka 268

एकेनांशेन धर्म्माथः कर्त्तव्यो भूतिमिच्छता। एकेनांशेन कामार्थ एकमंशं विविर्द्धयेत्॥२६८॥

Sloka 269

येऽर्था धर्म्मेण ते लभ्या येऽधर्म्मेण धिगस्तु तान्। धर्म्मं वै शाश्वतं लोके न जह्यादर्थकांक्षया॥२६९॥

Sloka 271

सर्व्वेषामेव शौचानामर्थशौचं विशिष्यते । योऽर्थे शुचिर्हि स शुचिर्न मृद्वारिशुचिः शुचिः ॥२७१॥

Sloka 272

येऽर्थाः क्लशेन महता धर्म्मस्यातिक्रमेण वा । अरेर्व्वा प्रणिपातेन मा स्म तेषु कृथा मनः ॥२७२॥

Sloka 273

जातस्य हि कुले मुख्ये परवित्तेषु गृध्यतः । लोभश्च प्रज्ञामाहन्ति प्रज्ञा हन्ति हता श्रियम् ॥२७३॥

Sloka 274

धर्म्मश्चार्थश्च कामश्च त्रितयं जीविते फलम् । एतत् त्रयमवाप्तव्यमधर्म्मपरिर्वार्ज्जितम् ॥२७४॥

Sloka 275

अवन्ध्यं दिवसं कुर्य्याद् धर्म्मतः कामतोर्ऽर्थतः । गते हि दिवसे तस्मिंस्तदूनं तस्य जीवितम् ॥२७५॥

Sloka 276

यन्न धर्म्माय नार्थाय न कामाय न शान्तये । व्यर्थं तज्जन्मिनां जन्म म​ऋअनायैव केवलम् ॥२७६॥

Sloka 277

अर्थांस्त्यजत पात्रेषु भजध्वं कामजान् गुणान् । प्रियं प्रियेभ्यः कुरुत मृत्युर्हि त्वरते जयी ॥२७७॥