Sloka 289
२८९. 289.
सन्तोऽपि न विराजन्ते लुप्तार्थस्येतरे गुणाः ।
आदित्य इव भूतानां श्रीर्गुणानां प्रकाशिका ॥२८९॥
santo’pi na virājante luptārthasyetare guṇāḥ,
āditya iva bhūtānāṁ śrīrguṇānāṁ prakāśikā.
Orang yang kehilangan kekayaannya, pahala dan kemampuannya tidak bersinar. Seperti matahari yang menerangi dunia, kekayaanlah yang menerangi pahala dan kemampuannya.
Apan ikang daridra ngaranya, yadyapin ika makweh guṇa kawruhanya, tan prakāśa ika, tan paripūrṇa halĕpnya, apan śrī nimitta ning gunan paripūrṇa halĕpnya, kadi rūpa sang hyang āditya n prakāśākĕn ikanāng sarwabhūta, sira nimittanyān katon.
Sebab yang disebut orang miskin itu, meskipun banyak pengetahuannya tidak terkenal dan tidak sempurna tampak akan kebaikannya, karena kekayaan menyebabkan kebajikan itu menjadi sempurna kebaikannya, sebagai halnya matahari menerangi segala yang ada, matahari itulah yang menyebabkan segalanya itu kelihatan.
There are no reviews for this eBook.
Sloka Lainnya
Sloka 286
मृतो दरिद्रः पुरुषो मृतं राज्यमरक्षकम् । मृतमश्रोत्रियं श्राद्धं मृतो यज्ञस्त्वदक्षिणः ॥२८६॥
Sloka 288
दरिद्रस्य मनुष्यस्य दुष्प्रज्ञस्याधनस्य च । कालेऽप्युक्तं हितं वाक्यं न कश्चित् प्रतिपद्यते ॥२८८॥
Sloka 290
चण्डालश्च दरिद्रश्च द्वावेतौ सदृशौ मतौ । चण्डालस्य न ग्र्ह्णन्ति दरिद्रो न प्रयच्छति ॥२९॰ ॥
Sloka 293
सुहृदां हि धनं भुंक्ते कृत्वा प्रणयमीप्सितम् । प्रतिकर्त्तुमशक्तस्य जीवितान्मरणं वरम् ॥२९३॥
Sloka 294
न तथा खिद्यते राजन् प्रकृत्या निर्धनो जनः । यथा भद्राणि सम्प्राप्य तैर्विहीनः सुखैधितः ॥२९४॥
Sloka 295
प्रायेण श्रीमतां गेहे भोक्तुं शक्तिर्न विद्यते । दरिद्राणाम् तु राजेन्द्र सशाखमपि जीर्य्यति ॥२९५॥
Sloka 296
सम्पन्नातरमेवान्नं दरिद्रा भुञ्जते सदा । क्षुत् स्वादुतां जनयति सा चाढ्येषु न विद्यते ॥२९६॥