Sloka 414

४१४. 414.

क्षमया क्रोधमुच्छिन्द्यात् कामं संकल्पवर्ज्जनात्।

लोभं मोहं च सन्तोषाद्विषयांस्तत्त्वदर्श्शनात्॥४१४॥

kṣamayā krodhamucchindyāt kāmaṁ saṁkalpavarjjanāt,

lobhaṁ mohaṁ ca santoṣādviṣayāṁṣtattvadarśśanāt.

 

Melenyapkan kemarahan dengan pengampunan, seksualitas dengan menghindari memikirkannya, keserakahan dan tergila-gila oleh kepuasan, nafsu dengan melihat sifat dasar hakekat suatu objek.

 

Kunang penghilanganta krodha, si tan rĕngĕ-rĕngon, juga haywa tan klan yapwan ikang rāga, katinggalan ing prapancājñāna, panghilanganterika, kunang ikang lobha, moha, si kasantosan panghilanganterika, yapwan wiṣaya, nāng śabda, rūpa, rasa, gaṇḍha, sparṣa, si wruh ta ring wastu tattwa panghilanganterika.

 

Cara untuk menghilangkan kemarahan, jangan sembarang mendengar, juga jangan sampai tidak tahan akan godaan asmara, meninggalkan pikiran bingung merupakan alat pemusnahannya, untuk menghilangkan sifat tamak loba, bingung maka kepuasan hatilah sebagai alat pemusnahnya, jika terhadap kesenangan dunia, seperti: suara merdu, wajah cantik, rasa lezat, aroma semerbak, dan rasa nikmat sentuhan, maka sebagai alat pemusnahnya adalah kesadaran anda akan hakikat keberadaan sesuatu.

There are no reviews for this eBook.

0
0 out of 5 (0 User reviews )

Add a Review

Your Rating *

Sloka Lainnya

Sloka 411

यथा हिरन्यकर्त्ता वै रूप्य मग्नौ विशोधयेत्। बहुशो ह्यप्रयत्नेन यत्नेन नचिरेण हि॥४११॥

Sloka 412

तद्वज्जातिशतैर्जीवः शुद्ध्यतेऽल्पेन कर्म्मणा। यत्नेन महता चापि क्येकजातौ विशुद्ध्यते॥४१२॥

Sloka 413

लीलयाल्पं यथा गात्रात् प्रमृज्यादात्मनो रजः। बहु यत्नेन महता दोषनिर्हरणं तथा॥४१३॥

Sloka 415

आयत्या वर्ज्जयेदाशामर्थं सङ्गविवर्ज्जनात्। अनित्यत्वेन च स्नेहं दुःखं योगेन पण्डितः॥४१५॥

Sloka 416

कारुण्येनात्मनो मोहं तृष्णां च परितोषतः। उत्थानेन जयेत् तन्द्रीं वितर्कं निश्चयाज्जयेत्॥४१६॥

Sloka 417

मानं हित्वा प्रियो नित्यं कामं हित्वा सुखं भवेत्। क्रोधं हित्वा निराबाधस्तृष्णां जित्वा न तप्यते॥४१७॥

Sloka 418

अवश्यमिन्द्रियैस्तात वर्त्तितव्यं स्वगोचरे। चण्डरागस्तु यस्तत्र तं बुधः परिवर्ज्जयेत्॥४१८॥

Sloka 419

अप्रार्थनमसंस्पर्श्शं मसन्दर्श्शनमेव च। पुरुषस्येह नियमो भवेद्रागप्रहाणये॥४१९॥

Sloka 420

संकल्पाज्जायते रागः सेव्यमानो विवर्द्धते। अवद्यदर्श्शनाद् व्येति तत्त्वज्ञानाच्च धीमताम्॥४२॰॥

Sloka 421

सर्व्वत्र सम्पदस्तस्य सन्तुष्टम् यस्य मानसम्। उपानद्गूढपादस्य ननु चर्म्मस्तृतेव भूः॥४२१॥