Sloka 513

५१३. 513.

बुद्धिलाभाद्धि पुरुषः सर्व्वं तरति किल्बिषम्

विपापो लभते सत्त्वं सत्त्वस्थः सम्प्रसीदति॥५१३॥

buddhilābhāddhi puruṣaḥ sarvvaṁ tarati kilbiṣam,

vipāpo labhate sattvaṁ sattvasthaḥ samprasīdati.

 

Melalui kecerdasanlah seseorang menyeberangi dosa. Ketika dibersihkan dari dosa dia mencapai sifat sattva. Di sana dia mendapatkan ketenangan, kebahagiaan yang sempurna.

 

Apan ika sang tĕlas tumĕmung kaprajñān, hilang kalangkan ing jñānanira, niṣkalangka pwa jñānānira, katĕmu tang sattwaguṇa denira, sattwa kewala, tan karakĕtan, rajah tamah, sattwa ngaraning satah bhāwah, si uttamajñānā, citta sat swabhawa, tar kakenan trĕṣnādi, katĕmu pwang sattwaguṇa denira, prasamātmaka ta sira, tan karakĕt ring śarīra, luput ring karmaphala.

 

Orang yang telah menemukan kearifan budi, lenyap segala noda pikirannya; tanpa noda budhi pikirannya, diperolehlah hanya sifat sattwa guna; hanya sifat sattwa, tidak dicampuri oleh sifat rajah-tamah; sattwa artinya sifat baik, yaitu budi pikiran utama, pikiran dengan bakat sifat mulia, tidak tersentuh sifat kemelekatan cinta kasih dan sejenisnya; jika sifat sattwa telah diperoleh, maka berjiwa sucilah ia, tidak terikat pada badan kasar, bebas dari kamaphala (buah perbuatan).

There are no reviews for this eBook.

0
0 out of 5 (0 User reviews )

Add a Review

Your Rating *

Sloka Lainnya

Sloka 503

सुखमापतितं सेवन् दुःखमापतितं भज। कालं प्राप्तमुपासीत सस्यानामिव कर्षकः॥५॰ ३॥

Sloka 504

सुखं वा यदि वा दुःखं भूतानां पर्युपस्थितम्। प्राप्तव्यमवशैः सर्व्वं परिहारो न विद्यते॥५॰ ४॥

Sloka 505

सुखस्यानन्तरं दुःखंदुःखस्यानन्तरं सुखम्। पर्य्यायेणोपवर्तन्ते नरं नेमिमरा इव॥५॰ ५॥

Sloka 506

ज्ञानवानेव पुरुषः संयुक्तः परया धिया। उदयास्तमनज्ञो हि न शोचति न हृष्यति॥५॰ ६॥

Sloka 507

प्रज्ञया मानसं दुःखं हन्याच्छारीरमौषधैः। एतद्धि ज्ञानसामर्थ्यं न बालैः समतामियात्॥५॰ ७॥

Sloka 508

मानसेन हि दुःखेन शरीरमुपताप्यते। अयःपिण्डेन तप्तेन कुम्भसंस्थमिवोदकम्॥५॰ ८॥

Sloka 509

मानसं चमयेत् तस्मात् प्रज्ञयाऽग्निमिवाम्भसा । प्रशान्ते मानसे ह्यस्य शारीरमुपशाम्यति॥५॰ ९॥

Sloka 510

संविद्रते न बलयः पलितानि न जानते। प्रज्ञावबोद्धितत्त्वानामव्यापारोऽत्र जन्मनः॥५१॰॥

Sloka 512

शोकस्थानसहस्राणि भयस्थानशतानि च। दिवसे दिवसे मूढमाविशन्ति न पण्डितम्॥५१२॥

Sloka 514

वसन् विषयमध्येऽपि न वसत्येव बुद्धिमान्। संवसत्येव दुर्ब्बुद्धिरवसन् विषयेष्वपि॥५१४॥