Sloka 507

५०७. 507.

प्रज्ञया मानसं दुःखं हन्याच्छारीरमौषधैः

एतद्धि ज्ञानसामर्थ्यं न बालैः समतामियात्॥५॰ ७॥

prajñayā mānasaṁ duḥkhaṁ hanyācchārīramausadhaiḥ,

etaddhi jñānasāmarthyaṁ na bālaih samatāmiyāt.

 

Seseorang seharusnya tidak seperti anak-anak, dengan kebijaksanaan dia harus menyembuhkan kedukaan hati dan dengan obat penyakit badan. Ini adalah kekuatan pengetahuan lebih utama dari kekuatan badan jasmani.

 

Ikang manah mangkana kramanya, yatika prajnā ngaranya, ya ta sādhanantat kĕlabakĕn duhkha ning citta, kunang ikang tambā palapah, lĕnga gulinga akar, prabhrĕti lara ning śarīra hilang denya, yatika jñānabala ngaranya ika, kaśaktin ing jñāna, lĕwih sangkeng kayabala, kaśaktin ing śarīra.

 

Pikiran itu demikian keadaanya: yang penuh dengan ilmu, ia itu menjadi alat yang anda dapat pergunakan untuk melenyapkan kesedihan pikiran; sedangkan obat dari rempah-rempah, minyak, guliga, akar-akaran dipergunakan mengobati sakitnya badan hingga sembuh; budhi itu disebutjnanabala, yaitu; kekuatan ilmu pengetahuan, yang lebih utama dari kayabala, kekuatan badan jasmani.

There are no reviews for this eBook.

0
0 out of 5 (0 User reviews )

Add a Review

Your Rating *

Sloka Lainnya

Sloka 503

सुखमापतितं सेवन् दुःखमापतितं भज। कालं प्राप्तमुपासीत सस्यानामिव कर्षकः॥५॰ ३॥

Sloka 504

सुखं वा यदि वा दुःखं भूतानां पर्युपस्थितम्। प्राप्तव्यमवशैः सर्व्वं परिहारो न विद्यते॥५॰ ४॥

Sloka 505

सुखस्यानन्तरं दुःखंदुःखस्यानन्तरं सुखम्। पर्य्यायेणोपवर्तन्ते नरं नेमिमरा इव॥५॰ ५॥

Sloka 506

ज्ञानवानेव पुरुषः संयुक्तः परया धिया। उदयास्तमनज्ञो हि न शोचति न हृष्यति॥५॰ ६॥

Sloka 508

मानसेन हि दुःखेन शरीरमुपताप्यते। अयःपिण्डेन तप्तेन कुम्भसंस्थमिवोदकम्॥५॰ ८॥

Sloka 509

मानसं चमयेत् तस्मात् प्रज्ञयाऽग्निमिवाम्भसा । प्रशान्ते मानसे ह्यस्य शारीरमुपशाम्यति॥५॰ ९॥

Sloka 510

संविद्रते न बलयः पलितानि न जानते। प्रज्ञावबोद्धितत्त्वानामव्यापारोऽत्र जन्मनः॥५१॰॥

Sloka 512

शोकस्थानसहस्राणि भयस्थानशतानि च। दिवसे दिवसे मूढमाविशन्ति न पण्डितम्॥५१२॥

Sloka 513

बुद्धिलाभाद्धि पुरुषः सर्व्वं तरति किल्बिषम्। विपापो लभते सत्त्वं सत्त्वस्थः सम्प्रसीदति॥५१३॥

Sloka 514

वसन् विषयमध्येऽपि न वसत्येव बुद्धिमान्। संवसत्येव दुर्ब्बुद्धिरवसन् विषयेष्वपि॥५१४॥