Sloka 509

५०९. 509.

मानसं चमयेत् तस्मात् प्रज्ञयाऽग्निमिवाम्भसा

प्रशान्ते मानसे ह्यस्य शारीरमुपशाम्यति॥५॰ ९॥

mānasaṁ camayet tasmāt prajñayā ‘gnimivāmbhasā,

praśānte mānase hyasya śārīramupaśāmyati.

 

Oleh karena itu hentikan penderitaan batin dengan kearifan budi, seperti api yang menyala akan padam oleh air. Saat penderitaan batin hilang, lenyap pula rasa sakit tubuh.

 

Matangnya duhkha ning manah, prihĕn paḍĕmĕn ring kaprajñān, apan niyata juga hilang dening kaprajñān, kadyangga ning apuy dumilah, niyata paḍĕm nika dening wwai, paḍĕm pwa duhkha ning manah, paḍĕm ta lara nikang śarīra.

 

Karena itu kedukaan dalam pikiran hendaknya diusahakan untuk dimusnahkan dengan kearifan budhi, sebab tentu saja lenyap oleh kearifan budi, seperti misalnya api yang menyala, pasti akan padam oleh air; jika kedukaan dalam pikiran telah musnah, maka lenyap pula rasa sakit pada badan.

There are no reviews for this eBook.

0
0 out of 5 (0 User reviews )

Add a Review

Your Rating *

Sloka Lainnya

Sloka 503

सुखमापतितं सेवन् दुःखमापतितं भज। कालं प्राप्तमुपासीत सस्यानामिव कर्षकः॥५॰ ३॥

Sloka 504

सुखं वा यदि वा दुःखं भूतानां पर्युपस्थितम्। प्राप्तव्यमवशैः सर्व्वं परिहारो न विद्यते॥५॰ ४॥

Sloka 505

सुखस्यानन्तरं दुःखंदुःखस्यानन्तरं सुखम्। पर्य्यायेणोपवर्तन्ते नरं नेमिमरा इव॥५॰ ५॥

Sloka 506

ज्ञानवानेव पुरुषः संयुक्तः परया धिया। उदयास्तमनज्ञो हि न शोचति न हृष्यति॥५॰ ६॥

Sloka 507

प्रज्ञया मानसं दुःखं हन्याच्छारीरमौषधैः। एतद्धि ज्ञानसामर्थ्यं न बालैः समतामियात्॥५॰ ७॥

Sloka 508

मानसेन हि दुःखेन शरीरमुपताप्यते। अयःपिण्डेन तप्तेन कुम्भसंस्थमिवोदकम्॥५॰ ८॥

Sloka 510

संविद्रते न बलयः पलितानि न जानते। प्रज्ञावबोद्धितत्त्वानामव्यापारोऽत्र जन्मनः॥५१॰॥

Sloka 512

शोकस्थानसहस्राणि भयस्थानशतानि च। दिवसे दिवसे मूढमाविशन्ति न पण्डितम्॥५१२॥

Sloka 513

बुद्धिलाभाद्धि पुरुषः सर्व्वं तरति किल्बिषम्। विपापो लभते सत्त्वं सत्त्वस्थः सम्प्रसीदति॥५१३॥

Sloka 514

वसन् विषयमध्येऽपि न वसत्येव बुद्धिमान्। संवसत्येव दुर्ब्बुद्धिरवसन् विषयेष्वपि॥५१४॥