Sloka 203

२०३. 203.

प्रदद्याद् देयमित्येव यजेद् यष्टव्यमित्यपि ।

अस्तु वास्त्र फलं मा च कर्त्तव्यं पुरुषेण हि ॥२०३॥

pradadyād deyamityeva yajed yaṣṭavyamityapi,

astu vāstra phalaṁ mā ca karttavyaṁ puruṣeṇa hi.

 

Seseorang harus memberi karena dia patut. Seseorang harus membuat persembahan di api suci karena dia patut, pahala mungkin bertambah atau tidak, itu harus dilakukan sebagai tugas.

 

Lawan waneh yadyapin hanā, tan hana kunĕng ikang phala, wehakĕna ta pwa yathāsambhawa, sakāya-kāya, ikang yogya wehakĕna, mangkanang wastu yogya pūjākĕna, pūjākena juga, niyata maphala pwang dāna, ngūni-nguni tikān gawayĕn.

 

Lagi pula, baik ada maupun tidak ada pahalanya, lakukanlah pemberian derma itu sebagaimana patutnya, tentu sesuai kemampuan. Sesuatu yang layak hendaknya diberikan. Demikian pula halnya, bahwa barang yang layak sajalah yang dipersembahkan, niscaya berpahala pemberian derma itu.  Itulah hal utama yang patut diperbuat.

There are no reviews for this eBook.

0
0 out of 5 (0 User reviews )

Add a Review

Your Rating *

Sloka Lainnya

Sloka 206

दद्याच्छुभं यः कपीलां सचेलां कांस्योपदोहां कनकाग्रशृङ्गाम् । तैस्तैर्गुणैः कामदुघा हि भूत्वा नरं प्रदातारमुपैति सा गौः ॥२०६॥

Sloka 207

सुगन्ध धूपान्यनुलेपनानि वस्त्रानि माल्यानि च मानवो यः । दद्यादभीक्ष्नं स भवेदरोगी तथा सुरूपश्च स देवलोके ॥२०७॥

Sloka 208

तिलान् ददत पानीयं दिपान् ददत मा वृथा । ज्ञतिभिः सह मोदध्वमेतत् प्रेत्य सुदुर्ल्लभं ॥२०८॥

Sloka 209

दुर्लभं सलिलं तात विशेषेण परत्र च । पानीयस्य प्रदानेन तृप्तिर्भवती शाश्वती ॥२०९॥

Sloka 210

अलोकदाता चक्षुष्मान् प्रभायुक्तो भवेन्नरः । प्रदीपदः स्वर्ग्गलोके दीपमालेव राजते ॥२१॰॥

Sloka 211

छेत्रं हि भरतश्रेष्ठ यो ददाति द्विजातये । स शक्रलोके वसति पूज्यमानो ‘प्सरोगणैः ॥२११॥

Sloka 212

उपनाहौ तु यो दद्याच्छ्लक्ष्ण स्नेहसमन्वितौ । सोऽपि लोकानवाप्नोति दैवतैरभिपूजितः॥॥

Sloka 213

सर्व्वस्वमपि यो दद्यात् कलुषेणान्तरात्मना । न तेन स्वर्ग्गमाप्नोति चित्तह्मवात्र कारणम् ॥२१३॥

Sloka 214

यद्यदिष्टतमं लोके यच्च स्याद्दयितं गृहे । तत्तद् गुणवते देयं तदेवाक्षयमिच्छता ॥२१४॥

Sloka 215

सत्कृत्य तु द्विजातिभ्यो यद्दीयेत तदुत्तमम् । याचितेन हि यद्दत्तं तदाहुर्म्मद्यमं बुधाः ॥२१५॥