Sloka 232

२३२. 232.

एक स्वादु न भुञ्जीत एकः स्वार्थान् न चिन्तयेत् ।

एको न गश्छेदध्वानं नैकः सुप्तेषु जागृयात् ॥२३२॥

eka svādu na bhuñjīta ekaḥ svārthān na cintayet,

eko na gaśchedadhvānaṁ naikaḥ supteṣu jāgṛyāt.

 

Seorang diri tidak boleh makan hal-hal yang lezat sendirian, ia tidak boleh memikirkan urusannya sendiri. Sendirian seseorang tidak harus melanjutkan perjalanan. Sendirian seseorang tidak harus tetap terjaga sementara yang lain tertidur.

 

Lawan tan dading manunggalakĕn wastu menaka, pathyarasa bhojana, mwang tan dadi tumunggali wiwekanya ring kinārya, hintwakena ta ya ring lena, mwang tan panungga-nunggala tang alakulaku, lawan tan dadi sumĕlat matanghi yan paturu rowangta kabeh.

 

Dan tidak boleh sendiri menikmati sesuatu yang menyenangkan, seperti mengecap makanan yang lezat, dan tidak boleh sendiri memutuskan sesuatu yang dikerjakan, hendaklah persoalan dirundingkan dengan orang lain, dan janganlah bepergian sendiri saja, lagi pula tidak boleh bangun sendirian pada saat semua kawan-kawan masih tidur.

 

There are no reviews for this eBook.

0
0 out of 5 (0 User reviews )

Add a Review

Your Rating *

Sloka Lainnya

Sloka 215

सत्कृत्य तु द्विजातिभ्यो यद्दीयेत तदुत्तमम् । याचितेन हि यद्दत्तं तदाहुर्म्मद्यमं बुधाः ॥२१५॥

Sloka 216

अवज्ञया दीयते यद्यदेवाश्रद्धयापि च । तदाहुरधनं दानं मुनयः सत्यवादिनः ॥२१६॥

Sloka 217

अश्रद्धया हुतं दत्तं तपस्तप्तं कृतं च यत् । असदित्युच्यते पार्ष न च तत्प्रेत्य नेह च ॥२१७॥

Sloka 218

देयानि घणपिण्यक शाकान्यपि हि याचतः । तदभ्यासोचितत्यागो मांसाद्यपि हि दास्यति ॥२१८॥

Sloka 219

यो न दद्यात् प्रतिश्रुत्य स्वल्पं वा यदि वा बहु । आशास्तस्य हताः सर्व्वाः क्लीबस्येव हताः क्रियाः ॥२१९॥

Sloka 220

करिस्य इति सशृमुत्य कर्त्तव्यं तदकुर्वतः । मिथ्यवचनदग्धस्य इष्टं पुर्तं विहन्यते ॥२२०॥

Sloka 221

एकाग्निकर्म्म हवनं त्रोतायां यच्च हूयते । अन्तर्वेद्यां च यद्दानमिष्टम् तदभिधीयते ॥२२१॥

Sloka 222

वापीकूपताटकानि देवतायतनानि च । अन्नप्रदनमरमः पूर्त्तमित्यभिधीयते ॥२२२॥

Sloka 223

प्रायेणाकृतकृत्यत्वान्मृत्योनिद्विजते नरः । कृतकृत्याः प्रतीक्षन्ते मृत्युं प्रियमिवातिथिम् ॥२२३॥

Sloka 224

कथं ते त्यक्तसद्मृत्ताः सुखं रात्रिषु शेरते । मरणान्तरिता येषां नरकेषूपपत्तयः ॥२२४॥