Sloka 455

४५५. 455.

आसन्नान् पुरतो भोगान् दर्श्शयित्वा पुनःपुनः

छागो हरितमुष्ट्येव दूरं नितोऽस्मि तृष्णया५५॥

āsannān purato bhogān darśśayitvā punaḥ punaḥ,

chāgo haritamuṣṭyeva dūraṁ nito’smi tṛṣṇayā.

 

Seperti seekor kambing, yang dibohongi manusia dengan memegang di depannya seikat rumput hijau, seseorang telah tergoda jauh-jauh oleh tṛṣṇā, mendekat menunjukkan keinginan tiada henti-hentinya.

 

Apan kami mangke, tonenta nirun kami, kinawaśakĕn ing trĕṣṇā, inahasakĕn winawanya ring kadohan kami, parĕk nikang bhoga katon mangingin-ingin ri kami sari-sāri tātan hana pahi mami lawan ikang wĕdus, iningin-ingin ri dukut sāgĕm tumūt ta ya manggāngalor angidul.

 

Hendaklah hamba dilihat sebagai contoh, hamba dikuasai oleh tresna, disiksa, dibawanya hamba dikejauhan, kemudian didekatkan makanan itu untuk sekedar dapat dilihat, sehingga menimbulkan keinginan yang tidak henti-hentinya, keadaan hamba itu tidak ada bedanya dengan seekor kambing, yang diusahakan untuk menginginkan rumput segenggam, yang menyebabkan ia mau menurut ke utara atau ke selatan.

There are no reviews for this eBook.

0
0 out of 5 (0 User reviews )

Add a Review

Your Rating *

Sloka Lainnya

Sloka 475

सम्पदः पमदाश्चैव तरङ्गोत्सङ्गभङ्गुराः। कस्तास्वहिफणछत्त्र छायास्विव रमेबुधः॥४७५॥

Sloka 476

मा तात विस्तरं कार्षीः सम्पद्भिः प्रविमोहितः। स्वगात्रण्यापि भाराय भवन्ति विधिपर्य्यये॥४७६॥

Sloka 477

आकिञ्चन्ये च राज्ये च विशेषः सुमहानयम्। नित्योद्विग्नो हि धनवान् सर्व्वं त्यक्त्वा सुखी भवेत्॥४७७॥

Sloka 478

न हि सञ्चयवान् कश्चिद्दृश्यते निरुपद्रवः। त्यजेत सञ्चयांस्तस्मात् प्राज्ञः क्लेशं सहैव च॥४७८॥

Sloka 479

प्रत्यूहपटहो राज्ञः सामन्यपुरवासिभिः। मा मैवमिति यो भावः स तस्य प्रीतिकारकः॥४७९॥

Sloka 481

अलं परिग्रह्णैव दोषवान् सपरिग्रहः। क्रिमिर्हि कोशकारो हि बद्ध्यते स्वपरिग्रहात्॥४८१॥

Sloka 482

यावतः कुरुते जन्तुः सम्बन्धान् मनसः प्रियान्। तावन्तोऽस्य विधीयन्ते हृदये शोकशङ्कवः॥४८२॥

Sloka 483

मानसं दुःखमूलं तु स्नेह इत्युपलभ्यते। स्नेहाच्च सज्जते जन्तुर्दुःखयोगमुपैति च॥४८३॥

Sloka 484

पुत्रदारकुटुम्बेषु नक्ताः सीदन्ति जन्तवः। सरःपङ्कार्ण्णवे मग्ना जीर्ण्णा वनगजा इव॥४८४॥

Sloka 485

एतत् तद्दुर्ज्जयं लोके पुत्रदारमयं विषम्। जायन्ते च म्रियन्ते च यत् पीत्वा मोहिताः प्रजाः॥४८५॥