Sloka 455

४५५. 455.

आसन्नान् पुरतो भोगान् दर्श्शयित्वा पुनःपुनः

छागो हरितमुष्ट्येव दूरं नितोऽस्मि तृष्णया५५॥

āsannān purato bhogān darśśayitvā punaḥ punaḥ,

chāgo haritamuṣṭyeva dūraṁ nito’smi tṛṣṇayā.

 

Seperti seekor kambing, yang dibohongi manusia dengan memegang di depannya seikat rumput hijau, seseorang telah tergoda jauh-jauh oleh tṛṣṇā, mendekat menunjukkan keinginan tiada henti-hentinya.

 

Apan kami mangke, tonenta nirun kami, kinawaśakĕn ing trĕṣṇā, inahasakĕn winawanya ring kadohan kami, parĕk nikang bhoga katon mangingin-ingin ri kami sari-sāri tātan hana pahi mami lawan ikang wĕdus, iningin-ingin ri dukut sāgĕm tumūt ta ya manggāngalor angidul.

 

Hendaklah hamba dilihat sebagai contoh, hamba dikuasai oleh tresna, disiksa, dibawanya hamba dikejauhan, kemudian didekatkan makanan itu untuk sekedar dapat dilihat, sehingga menimbulkan keinginan yang tidak henti-hentinya, keadaan hamba itu tidak ada bedanya dengan seekor kambing, yang diusahakan untuk menginginkan rumput segenggam, yang menyebabkan ia mau menurut ke utara atau ke selatan.

There are no reviews for this eBook.

0
0 out of 5 (0 User reviews )

Add a Review

Your Rating *

Sloka Lainnya

Sloka 486

स्वदेहज्ञानस्वसांज्ञान् यद्वदाङ्गात् क्रिमींस्त्याजेत्। स्वसंज्ञानस्वजांस्तद्वत् सुतसंज्ञान् क्रिमींस्त्याजेत्॥४८६॥

Sloka 487

यत्र स्नेहो भयं तत्र स्नेहो दुःखस्य भाजनम्। स्नेहमूलानि दुःखानि तस्मिंस्त्यक्ते महत् सुखम्॥४८७॥

Sloka 488

स्वजने न च ते चिन्ता कर्त्तव्या मोक्षबुद्धिना। इमे मया विना तात भविष्यन्ति कथं न्विति॥४८८॥

Sloka 489

स्वयमुत्पद्यते जन्तुः स्वयमेव विवर्द्धते। सुखदुःखे तथा मृत्युं स्वयमेवाधिगच्छति॥४८९॥

Sloka 490

यथा काष्ठं च काष्ठं समेयातां महोदधौ। समेत्य च व्यपेयातां तद्वद्भूतसमगमः ॥४९०॥

Sloka 491

एवं पुत्राश्च ज्ञातयः सुहृदस्तथा। अतिस्नेहो न कर्त्तव्यो विप्रयोगो ध्रुवो हि तैः॥४९१॥