Sloka 464
४६४. 464.
एको लोभो महाग्राहो लोभात् पापं प्रवर्त्तते।
ततः, पापादधर्म्माप्तिस्ततो दुःखं प्रवर्तते॥४६४॥
eko lobho mahāgrāho lobhāt pāpaṁ pravarttate,
tataḥ, pāpādadharmmāptistato duḥkhaṁ pravartate.
Satu keserakahan saja sudah cukup, dari keserakahan menghasilkan dosa. Dari dosa muncul adharma, dari adharma menghasilkan kedukaan dan penderitaan.
Nghing si trĕṣṇā tikang manuwuhakĕn kalobhan, tātan hana bheda nikang kalobhan lawan wuhaya ri kapwan krūra anglĕmakĕn ring sangsāra, tumuwuh pwang kalobhan, mĕtu tang buddhi pāpa, ikang buddhi pāpa, ya tikā mangun adharma, ikang adharma, ya ta phala duhkha, niwaṇḍha ning amukti lara prihati ika ta.
Tṛṣṇā itulah yang menumbuhkan nafsu loba, tiada bedanya nafsu loba itu dengan buaya, karena keduanya sama kejamnya menenggelamkan orang ke dalam lautan saṁsāra, jika nafsu loba itu bertambah hebat, timbullah pikiran jahat, pikiran jahat itulah yang menimbulkan adharma, adharma itu menghasilkan kedukaan, yang menjadi sebab orang merasakan penderitaan dan kesedihan hati.
There are no reviews for this eBook.
Sloka Lainnya
Sloka 476
मा तात विस्तरं कार्षीः सम्पद्भिः प्रविमोहितः। स्वगात्रण्यापि भाराय भवन्ति विधिपर्य्यये॥४७६॥
Sloka 477
आकिञ्चन्ये च राज्ये च विशेषः सुमहानयम्। नित्योद्विग्नो हि धनवान् सर्व्वं त्यक्त्वा सुखी भवेत्॥४७७॥
Sloka 478
न हि सञ्चयवान् कश्चिद्दृश्यते निरुपद्रवः। त्यजेत सञ्चयांस्तस्मात् प्राज्ञः क्लेशं सहैव च॥४७८॥
Sloka 485
एतत् तद्दुर्ज्जयं लोके पुत्रदारमयं विषम्। जायन्ते च म्रियन्ते च यत् पीत्वा मोहिताः प्रजाः॥४८५॥