Sloka 466

४६६. 466.

असन्तोषोऽसुखायैव​ लोभादिन्द्रियविभ्रमः।

ततोऽस्य नश्यति प्रज्ञा विद्येवाभ्यासवर्ज्जिता॥४६६॥

 

asantoṣo’sukhāyaiva lobhādindriyavibhramaḥ,

tato’sya naśyati prajñā vidyevābhyāsavarjjitā.

 

Ketidakpuasan itu menyakitkan, keserakahan mengacaukan indriya, menyebabkan hilangnya kebijaksanaan. Ini seperti hilangnya ilmu pengetahuan karena tidak diamalkan.

 

Yāwat mĕtu ng kalobhan, niyata tan santoṣanikang wwang tan santoṣa pwa ya ta, niyata ta ya amangguh lara prihati, lawan mangkin wrĕddhi pangāweśa nikang indriya dening kalobhan, mangāweśa pwang indriya, hilang tang kaprajñān, mwang salwirning aji pangawruh nikang wwang, kadi krama ning aji tan sinwādhyāya.

 

Selama sifat loba itu keluar, pasti semakin besar ketidakpuasan hati orang, jika orang tidak puas, ia mengalami kesedihan dan kedukaan, bila semakin bertambah hebat pengaruh nafsu indera oleh kelobaan, nafsu indera itu mengacaukan pikiran, maka lenyaplah kebijaksanaan dan segala ilmu pengetahuan orang itu, sebagai halnya ilmu pengetahuan yang tidak diamalkan.

There are no reviews for this eBook.

0
0 out of 5 (0 User reviews )

Add a Review

Your Rating *

Sloka Lainnya

Sloka 475

सम्पदः पमदाश्चैव तरङ्गोत्सङ्गभङ्गुराः। कस्तास्वहिफणछत्त्र छायास्विव रमेबुधः॥४७५॥

Sloka 476

मा तात विस्तरं कार्षीः सम्पद्भिः प्रविमोहितः। स्वगात्रण्यापि भाराय भवन्ति विधिपर्य्यये॥४७६॥

Sloka 477

आकिञ्चन्ये च राज्ये च विशेषः सुमहानयम्। नित्योद्विग्नो हि धनवान् सर्व्वं त्यक्त्वा सुखी भवेत्॥४७७॥

Sloka 478

न हि सञ्चयवान् कश्चिद्दृश्यते निरुपद्रवः। त्यजेत सञ्चयांस्तस्मात् प्राज्ञः क्लेशं सहैव च॥४७८॥

Sloka 479

प्रत्यूहपटहो राज्ञः सामन्यपुरवासिभिः। मा मैवमिति यो भावः स तस्य प्रीतिकारकः॥४७९॥

Sloka 481

अलं परिग्रह्णैव दोषवान् सपरिग्रहः। क्रिमिर्हि कोशकारो हि बद्ध्यते स्वपरिग्रहात्॥४८१॥

Sloka 482

यावतः कुरुते जन्तुः सम्बन्धान् मनसः प्रियान्। तावन्तोऽस्य विधीयन्ते हृदये शोकशङ्कवः॥४८२॥

Sloka 483

मानसं दुःखमूलं तु स्नेह इत्युपलभ्यते। स्नेहाच्च सज्जते जन्तुर्दुःखयोगमुपैति च॥४८३॥

Sloka 484

पुत्रदारकुटुम्बेषु नक्ताः सीदन्ति जन्तवः। सरःपङ्कार्ण्णवे मग्ना जीर्ण्णा वनगजा इव॥४८४॥

Sloka 485

एतत् तद्दुर्ज्जयं लोके पुत्रदारमयं विषम्। जायन्ते च म्रियन्ते च यत् पीत्वा मोहिताः प्रजाः॥४८५॥