Sloka 466

४६६. 466.

असन्तोषोऽसुखायैव​ लोभादिन्द्रियविभ्रमः।

ततोऽस्य नश्यति प्रज्ञा विद्येवाभ्यासवर्ज्जिता॥४६६॥

 

asantoṣo’sukhāyaiva lobhādindriyavibhramaḥ,

tato’sya naśyati prajñā vidyevābhyāsavarjjitā.

 

Ketidakpuasan itu menyakitkan, keserakahan mengacaukan indriya, menyebabkan hilangnya kebijaksanaan. Ini seperti hilangnya ilmu pengetahuan karena tidak diamalkan.

 

Yāwat mĕtu ng kalobhan, niyata tan santoṣanikang wwang tan santoṣa pwa ya ta, niyata ta ya amangguh lara prihati, lawan mangkin wrĕddhi pangāweśa nikang indriya dening kalobhan, mangāweśa pwang indriya, hilang tang kaprajñān, mwang salwirning aji pangawruh nikang wwang, kadi krama ning aji tan sinwādhyāya.

 

Selama sifat loba itu keluar, pasti semakin besar ketidakpuasan hati orang, jika orang tidak puas, ia mengalami kesedihan dan kedukaan, bila semakin bertambah hebat pengaruh nafsu indera oleh kelobaan, nafsu indera itu mengacaukan pikiran, maka lenyaplah kebijaksanaan dan segala ilmu pengetahuan orang itu, sebagai halnya ilmu pengetahuan yang tidak diamalkan.

There are no reviews for this eBook.

0
0 out of 5 (0 User reviews )

Add a Review

Your Rating *

Sloka Lainnya

Sloka 486

स्वदेहज्ञानस्वसांज्ञान् यद्वदाङ्गात् क्रिमींस्त्याजेत्। स्वसंज्ञानस्वजांस्तद्वत् सुतसंज्ञान् क्रिमींस्त्याजेत्॥४८६॥

Sloka 487

यत्र स्नेहो भयं तत्र स्नेहो दुःखस्य भाजनम्। स्नेहमूलानि दुःखानि तस्मिंस्त्यक्ते महत् सुखम्॥४८७॥

Sloka 488

स्वजने न च ते चिन्ता कर्त्तव्या मोक्षबुद्धिना। इमे मया विना तात भविष्यन्ति कथं न्विति॥४८८॥

Sloka 489

स्वयमुत्पद्यते जन्तुः स्वयमेव विवर्द्धते। सुखदुःखे तथा मृत्युं स्वयमेवाधिगच्छति॥४८९॥

Sloka 490

यथा काष्ठं च काष्ठं समेयातां महोदधौ। समेत्य च व्यपेयातां तद्वद्भूतसमगमः ॥४९०॥

Sloka 491

एवं पुत्राश्च ज्ञातयः सुहृदस्तथा। अतिस्नेहो न कर्त्तव्यो विप्रयोगो ध्रुवो हि तैः॥४९१॥