Sloka 489

४८९. 489.

स्वयमुत्पद्यते जन्तुः स्वयमेव विवर्द्धते

सुखदुःखे तथा मृत्युं स्वयमेवाधिगच्छति८९॥

svayamutpadyate jantuḥ svayameva vivarddhate,

sukhaduḥkhe tathā mṛtyuṁ svayamevādhigacchati.

 

Dengan badan inilah makhluk yang lahir, dengan badan inilah tumbuh, dan dengan badan inilah mencapai kegembiraan, kesedihan dan kematian.

 

Apan tan prasiddha kāraṇa ngaranya, lena sangkeng awak iking śarīra paramārtha kāraṇa, iking dadi kabeh, awaknya karaṇa ning hananya, wrĕddhi pwa ya nirwighna tĕke katuhanya, awaknya juga kāraṇa nika, manĕmu pwa ya sukha duhkha, pāti, prihati, awaknya atah kāraṇa nika, apan pūrwakarma tinūtnika kabeh.

 

Sebab tidak ada landasan sempurna lain dari perwujudan badan; badan inilah merupakan landasan utama dari keberadaan makhluk hidup; badannya menyebabkan mereka ada; jika mereka tumbuh dengan subur, tanpa halangan sampai masa tuanya, badannya pula yang menyebabkan itu; bila mereka menemui suka ataupun duka, mati, prihatin, badannya pula yang menyebabkannya, karena perbuatan dalam hidup terdahulu diikuti oleh semua keadaan itu.

There are no reviews for this eBook.

0
0 out of 5 (0 User reviews )

Add a Review

Your Rating *

Sloka Lainnya

Sloka 474

त्रयो मदा महाराज मोहयन्त्यविचक्षणम्। स्त्रियोऽन्नपानमैश्वर्य्यं तेषु सक्ता न जाग्रति॥४७४॥

Sloka 475

सम्पदः पमदाश्चैव तरङ्गोत्सङ्गभङ्गुराः। कस्तास्वहिफणछत्त्र छायास्विव रमेबुधः॥४७५॥

Sloka 476

मा तात विस्तरं कार्षीः सम्पद्भिः प्रविमोहितः। स्वगात्रण्यापि भाराय भवन्ति विधिपर्य्यये॥४७६॥

Sloka 477

आकिञ्चन्ये च राज्ये च विशेषः सुमहानयम्। नित्योद्विग्नो हि धनवान् सर्व्वं त्यक्त्वा सुखी भवेत्॥४७७॥

Sloka 478

न हि सञ्चयवान् कश्चिद्दृश्यते निरुपद्रवः। त्यजेत सञ्चयांस्तस्मात् प्राज्ञः क्लेशं सहैव च॥४७८॥

Sloka 479

प्रत्यूहपटहो राज्ञः सामन्यपुरवासिभिः। मा मैवमिति यो भावः स तस्य प्रीतिकारकः॥४७९॥

Sloka 481

अलं परिग्रह्णैव दोषवान् सपरिग्रहः। क्रिमिर्हि कोशकारो हि बद्ध्यते स्वपरिग्रहात्॥४८१॥

Sloka 482

यावतः कुरुते जन्तुः सम्बन्धान् मनसः प्रियान्। तावन्तोऽस्य विधीयन्ते हृदये शोकशङ्कवः॥४८२॥

Sloka 483

मानसं दुःखमूलं तु स्नेह इत्युपलभ्यते। स्नेहाच्च सज्जते जन्तुर्दुःखयोगमुपैति च॥४८३॥

Sloka 484

पुत्रदारकुटुम्बेषु नक्ताः सीदन्ति जन्तवः। सरःपङ्कार्ण्णवे मग्ना जीर्ण्णा वनगजा इव॥४८४॥