Sloka 181

१८१. 181.

धनानि जीवितं चैव परार्थे प्राज्ञ उत्सृजेत् ।

सन्निमित्तं वरं त्यागो विनाशे नियते सति ॥१८१॥

dhanāni jīvitaṁ caiva parārthe prājña utsṛjet,

sannimittaṁ varaṁ tyāgo vināśe niyate sati.

 

Orang terpelajar harus mempergunakan kekayaan dan hidupnya untuk kepentingan orang lain, biarlah pengeluaran itu untuk tujuan yang baik, karena jika tidak, keduanya tidak akan bertahan.

 

Mangke māra de sang enak wruhnira, tar tinĕngĕtnira māsnira, huripnira tuwi, yan pakaphalang kaparamārthan, wruh wi sira ring niyataning pati mwang ri tan hana ning wastu langgĕng, matangnyan lĕhĕng, ikang winaśa makaphalang kaparamārthan.

 

Sekarang, ada tindakan orang yang tinggi pengetahuannya dan tidak pelit akan kekayaannya, nyawanya sekali pun, jika untuk kemanfaatan orang lain (kesejahteraan masyarakat). Ia tahu bahwa yang pasti adalah kematian serta tidak ada yang akan hidup abadi. Itulah sebabnya lebih baik berkorban, demi pahala kesejahteraan masyarakat.

There are no reviews for this eBook.

0
0 out of 5 (0 User reviews )

Add a Review

Your Rating *

Sloka Lainnya

Sloka 174

सार्थः प्रवसतो मित्रं भार्य्य मित्रं गृहे सतः । आतुरस्य भिषङ् मित्रं दानं मित्रं मरिष्यतः ॥१७४॥

Sloka 175

न माता न पिता किञ्चित् कस्यचित् प्रतिपद्यते । दनपथ्योदनो जन्तुः स्वकर्मफलमश्नुते ॥१७५॥

Sloka 176

अमात्सर्यं बुधाः प्राहुर्दानं धर्म्म च संयमम् । अवस्थितेन नित्यं हि त्यागे त्वासाद्यते शुभम् ॥१७६॥

Sloka 177

दानेन भोगी भवति मेधावी वृद्धसेवया । अहिंसया च दिर्घायुरिति प्राहुर्म्मनीषिणः ॥१७७॥

Sloka 178

न दानाद्दुष्करतरं त्रिषु लोकेषु विद्यते । अर्थे हि महती तृष्णा स च कृच्छ्रेण लभ्यते ॥१७८॥

Sloka 180

अर्थवानर्थमर्थिभ्यो न ददात्यत्र को गुणः । एकैव गतिरर्थस्य दानमन्या विपत्तयः ॥१८०॥

Sloka 182

ददध्वं​ भूञ्जता भृशं मा भूत कृपणा जनाः । कर्म्माक्षयेण क्षीयन्ते नोपभोगेन सञ्चयाः ॥१८२॥

Sloka 183

अग्निहोत्रफला वेदा दत्तभुक्तफलं धनम् । रतिपुत्रफला नारी शीलवृत्तफलं श्रुतम् ॥१८३॥

Sloka 184

धनेन किं यन्न ददाति नाश्नुते बलेन किं येन रिपून् न बाधते । श्रुतेन किं येन न धर्म्म मचरेत् किमात्मना यो न जितेन्द्रियो वशी ॥१८४॥

Sloka 185

यस्य प्रदानवन्ध्यानि धनान्यायान्ति यान्ति च । स लोहकारभस्त्रेव श्वसन्नपि न जीवति ॥१८५॥