Sloka 413

४१३. 413.

लीलयाल्पं यथा गात्रात् प्रमृज्यादात्मनो रजः।

बहु यत्नेन महता दोषनिर्हरणं तथा॥४१३॥

līlāyalpaṁ yathā gātrāt pramṛjyādātmano rajaḥ,

bahu yatnena mahatā doṣanirharaṇaṁ tathā.

 

Sedikit kotoran pada tubuh mudah dihilangkan, tetapi jika terlalu banyak dibutuhkan tenaga. Begitu juga dengan penghapusan kesalahan.

 

Hana ya adyus, līlā lwirnyān isuhi śarīranya, sinambinyāsibu tan parikĕdö, tan angel ika, ndān yan akĕdik gĕlĕh-gĕlĕhnya awaknya; kunang yan akweh gĕlĕh-gĕlĕhnya awaknya, enak rakĕtnya, angel ikān pesuh-isuh, ulihnya yatna tan wĕnang līlā, mangkana tang krodha lobhādimala, an kĕlabakĕna sangkeng śarīra.

 

Adalah orang mandi, dengan sesuka hati membasuh badannya, sambil menyelam tanpa usaha berat dan melelahkan, karena sangat sedikit daki di badannya, tetapi jika dakinya banyak melekat di badannya, maka sulitlah membersihkannya; caranya harus dengan giat dan cermat, tidak boleh sesuka hati; demikianlah kemarahan, kelobaan, dan segala bentuk noda yang seharusnya dibersihkan dari diri seseorang.

There are no reviews for this eBook.

0
0 out of 5 (0 User reviews )

Add a Review

Your Rating *

Sloka Lainnya

Sloka 411

यथा हिरन्यकर्त्ता वै रूप्य मग्नौ विशोधयेत्। बहुशो ह्यप्रयत्नेन यत्नेन नचिरेण हि॥४११॥

Sloka 412

तद्वज्जातिशतैर्जीवः शुद्ध्यतेऽल्पेन कर्म्मणा। यत्नेन महता चापि क्येकजातौ विशुद्ध्यते॥४१२॥

Sloka 414

क्षमया क्रोधमुच्छिन्द्यात् कामं संकल्पवर्ज्जनात्। लोभं मोहं च सन्तोषाद्विषयांस्तत्त्वदर्श्शनात्॥४१४॥

Sloka 415

आयत्या वर्ज्जयेदाशामर्थं सङ्गविवर्ज्जनात्। अनित्यत्वेन च स्नेहं दुःखं योगेन पण्डितः॥४१५॥

Sloka 416

कारुण्येनात्मनो मोहं तृष्णां च परितोषतः। उत्थानेन जयेत् तन्द्रीं वितर्कं निश्चयाज्जयेत्॥४१६॥

Sloka 417

मानं हित्वा प्रियो नित्यं कामं हित्वा सुखं भवेत्। क्रोधं हित्वा निराबाधस्तृष्णां जित्वा न तप्यते॥४१७॥

Sloka 418

अवश्यमिन्द्रियैस्तात वर्त्तितव्यं स्वगोचरे। चण्डरागस्तु यस्तत्र तं बुधः परिवर्ज्जयेत्॥४१८॥

Sloka 419

अप्रार्थनमसंस्पर्श्शं मसन्दर्श्शनमेव च। पुरुषस्येह नियमो भवेद्रागप्रहाणये॥४१९॥

Sloka 420

संकल्पाज्जायते रागः सेव्यमानो विवर्द्धते। अवद्यदर्श्शनाद् व्येति तत्त्वज्ञानाच्च धीमताम्॥४२॰॥

Sloka 421

सर्व्वत्र सम्पदस्तस्य सन्तुष्टम् यस्य मानसम्। उपानद्गूढपादस्य ननु चर्म्मस्तृतेव भूः॥४२१॥