Sloka 456
४५६. 456.
यौवनं जरया ग्रस्तमारोग्यं व्याधिभिर्हृतम्।
जीवितं मृत्युरभ्येति तृष्णैका निरुपद्रवा॥४५६॥
yauvanaṁ jarayā grastamārogyaṁ vyādhibhir hṛtam,
jīvitaṁ mṛtyurabhyeti tṛṣṇaikā nirupadravā.
Usia tua mengurangi masa muda, penyakit menghilangkan kesehatan, kematian menerkam kehidupan, namun tṛṣṇā tidak memiliki musuh yang dapat melenyapkan.
Nāng kayowanan sakarĕng pamĕpĕk ning śarīra, tan langgĕng ika, kedö dening tuha, mangkana ikang ārogya ngaranya, si taya ning lara, anitya ika, apan aganti lawan lara, mangkana iking hurip, anitya ika, apan niyata tĕka ikang pāti ngaranya, kunang ikang trĕṣṇā, nitya juga pinaka swabhāwanya, apan tan hana humilangakĕn ya, ri patinta tuwi, tumut juga ya, yan tan katĕmu kaklabanya.
Kemudaan itu hanya sebentar yang melingkupi badan, tidak kekal itu, terdesak oleh ketuaan, demikian pula yang disebut arogya, artinya yang tidak kena penyakit, tidak langgeng itu, karena akhirnya akan berganti dengan penyakit. Demikian pula hidup ini, tidak langgeng, sebab kematian itu pasti akan datang, sedangkan tṛṣṇā itu, tidak akan berpisah sesuai dengan sifatnya, sebab tiada sesuatu yang dapat menghilangkannya, waktu anda mati tṛṣṇā itu akan terus mengikuti, jika tidak dijumpai alat pemusnahannya.
There are no reviews for this eBook.
Sloka Lainnya
Sloka 455
आसन्नान् पुरतो भोगान् दर्श्शयित्वा पुनःपुनः। छागो हरितमुष्ट्येव दूरं नितोऽस्मि तृष्णया॥४५५॥
Sloka 457
जीर्य्यन्ति जीर्य्यतः केशा दन्ता जिर्य्यन्ति जीर्य्यतः। जिविताशा धनाशा च जीर्य्यतोऽपि न जीर्य्यति॥४५७॥
Sloka 461
तृष्णा लोकत्रयस्यास्य निर्व्वैरपरिमन्थिनी। यैस्तु निर्मोकवत् त्यक्ता को दरिद्रः क इश्वरः॥४६१॥
Sloka 462
या दुस्त्यजा दुर्म्मतिभिर्य्या न जीर्य्यति जीर्य्यतः। योऽसौ प्राणान्तिको रोगस्तां तृष्णां त्यजतः सुखम्॥४६२॥
Sloka 464
एको लोभो महाग्राहो लोभात् पापं प्रवर्त्तते। ततः, पापादधर्म्माप्तिस्ततो दुःखं प्रवर्तते॥४६४॥