Sloka 466
४६६. 466.
असन्तोषोऽसुखायैव लोभादिन्द्रियविभ्रमः।
ततोऽस्य नश्यति प्रज्ञा विद्येवाभ्यासवर्ज्जिता॥४६६॥
asantoṣo’sukhāyaiva lobhādindriyavibhramaḥ,
tato’sya naśyati prajñā vidyevābhyāsavarjjitā.
Ketidakpuasan itu menyakitkan, keserakahan mengacaukan indriya, menyebabkan hilangnya kebijaksanaan. Ini seperti hilangnya ilmu pengetahuan karena tidak diamalkan.
Yāwat mĕtu ng kalobhan, niyata tan santoṣanikang wwang tan santoṣa pwa ya ta, niyata ta ya amangguh lara prihati, lawan mangkin wrĕddhi pangāweśa nikang indriya dening kalobhan, mangāweśa pwang indriya, hilang tang kaprajñān, mwang salwirning aji pangawruh nikang wwang, kadi krama ning aji tan sinwādhyāya.
Selama sifat loba itu keluar, pasti semakin besar ketidakpuasan hati orang, jika orang tidak puas, ia mengalami kesedihan dan kedukaan, bila semakin bertambah hebat pengaruh nafsu indera oleh kelobaan, nafsu indera itu mengacaukan pikiran, maka lenyaplah kebijaksanaan dan segala ilmu pengetahuan orang itu, sebagai halnya ilmu pengetahuan yang tidak diamalkan.
There are no reviews for this eBook.
Sloka Lainnya
Sloka 455
आसन्नान् पुरतो भोगान् दर्श्शयित्वा पुनःपुनः। छागो हरितमुष्ट्येव दूरं नितोऽस्मि तृष्णया॥४५५॥
Sloka 457
जीर्य्यन्ति जीर्य्यतः केशा दन्ता जिर्य्यन्ति जीर्य्यतः। जिविताशा धनाशा च जीर्य्यतोऽपि न जीर्य्यति॥४५७॥
Sloka 461
तृष्णा लोकत्रयस्यास्य निर्व्वैरपरिमन्थिनी। यैस्तु निर्मोकवत् त्यक्ता को दरिद्रः क इश्वरः॥४६१॥
Sloka 462
या दुस्त्यजा दुर्म्मतिभिर्य्या न जीर्य्यति जीर्य्यतः। योऽसौ प्राणान्तिको रोगस्तां तृष्णां त्यजतः सुखम्॥४६२॥