Sloka 482

४८२. 482.

यावतः कुरुते जन्तुः सम्बन्धान् मनसः प्रियान्

तावन्तोऽस्य विधीयन्ते हृदये शोकशङ्कवः८२॥

yāvataḥ kurute jantuḥ sambandhān manasaḥ priyān,

tāvanto ‘sya vidhīyante hṛdaye śokaśaṅkavaḥ.

 

Apa pun ikatan kasih sayang yang diciptakan makhluk, banyak pula paku paku kesedihan karena perpisahan yang ditancapkan ke dalam hati.

 

Ikang wwang magĕhakĕn rakĕt ning wastu kāsihnya, kāptinya ri hatinya, tamolah manghöthöt prihati, mamakohatinya ring lipung ngaranya.

 

Orang yang memperkuat lekatnya sesuatu yang dicintainya, yang didambakan dalam hatinya, seakan-akan ia bersandar pada kesedihan hati; bagaikan menusuk jantungnya dengan lembing, demikianlah dikatakan orang.

There are no reviews for this eBook.

0
0 out of 5 (0 User reviews )

Add a Review

Your Rating *

Sloka Lainnya

Sloka 486

स्वदेहज्ञानस्वसांज्ञान् यद्वदाङ्गात् क्रिमींस्त्याजेत्। स्वसंज्ञानस्वजांस्तद्वत् सुतसंज्ञान् क्रिमींस्त्याजेत्॥४८६॥

Sloka 487

यत्र स्नेहो भयं तत्र स्नेहो दुःखस्य भाजनम्। स्नेहमूलानि दुःखानि तस्मिंस्त्यक्ते महत् सुखम्॥४८७॥

Sloka 488

स्वजने न च ते चिन्ता कर्त्तव्या मोक्षबुद्धिना। इमे मया विना तात भविष्यन्ति कथं न्विति॥४८८॥

Sloka 489

स्वयमुत्पद्यते जन्तुः स्वयमेव विवर्द्धते। सुखदुःखे तथा मृत्युं स्वयमेवाधिगच्छति॥४८९॥

Sloka 490

यथा काष्ठं च काष्ठं समेयातां महोदधौ। समेत्य च व्यपेयातां तद्वद्भूतसमगमः ॥४९०॥

Sloka 491

एवं पुत्राश्च ज्ञातयः सुहृदस्तथा। अतिस्नेहो न कर्त्तव्यो विप्रयोगो ध्रुवो हि तैः॥४९१॥