Sloka 13
१३. 13.
कर्म्मभूमिरियं ब्रह्मन् फलभूमिरसौ मता ।
इह यत् कुरुते कर्म्म तत् परत्रोपभुज्यते ॥१३॥
karmmabhūmiriyaṁ brahman phalabhūmirasau matā,
iha yat kurute karmma tat paratropabhujyate.
Oh Brahman, menjelma menjadi manusia dapat melakukan perbuatan. Dapat menikmati dari hasil-hasilnya. Perbuatan apa pun yang dilakukan di bumi, dinikmati nanti di akhirat.
Apan iking janma mangke, pagawayan śubhāśubhakarma juga ya, ikang ri pĕna pabhuktyan karmaphala ika, kalinganya, ikang śubhāśubhakarma mangke ri pĕna ika an kabukti phalanya, ri pĕgatni kabhuktyanya, mangjanma ta ya muwah, tūmūta wāsanāning karmaphala, wāsanā ngaraning sangakāra, turahning ambĕmātra, ya tinūtning paribhāsā, swargacyuta, narakacyuta, kunang ikang śubhāśubhakarma ri pena, tan paphala ika, matangnyan mangke juga pĕngpönga śubhāśubhakarma.
Oleh karena menjadi manusia seperti sekarang ini merupakan kesempatan melakukan perbuatan baik atau buruk juga. Hasil perbuatannya itu akan dinikmati di alam baka. Kesimpulannya, perbuatan baik atau perbuatan jahat akan dinikmati hasilnya di alam baka. Setelah selesai menikmatinya maka ia menjelma kembali menjadi manusia diikuti oleh perbuatan masa lalunya. Wasana itu bernama sangaskara, sisa-sisa yang tinggal sedikit dari bekas-bekasnya saja, yang diikuti hukuman yaitu jatuh dari tingkatan sorga maupun dari kawah neraka. Adapun perbuatan baik atau buruk yang dilakukan di akhirat, tidak berpahala sesuatu apa pun, karena yang sangat menentukan adalah perbuatan baik atau buruk yang diperbuat pada masa sekarang saja.
There are no reviews for this eBook.
Sloka Lainnya
Sloka 12
सोपानभूतं स्वर्ग्गस्य मानुष्यं प्राप्य दुर्ल्लभम् । तथात्मानं समादध्याद् ध्वंसेत न पुनर्य्यथा ॥१२॥