Sloka 455

४५५. 455.

आसन्नान् पुरतो भोगान् दर्श्शयित्वा पुनःपुनः

छागो हरितमुष्ट्येव दूरं नितोऽस्मि तृष्णया५५॥

āsannān purato bhogān darśśayitvā punaḥ punaḥ,

chāgo haritamuṣṭyeva dūraṁ nito’smi tṛṣṇayā.

 

Seperti seekor kambing, yang dibohongi manusia dengan memegang di depannya seikat rumput hijau, seseorang telah tergoda jauh-jauh oleh tṛṣṇā, mendekat menunjukkan keinginan tiada henti-hentinya.

 

Apan kami mangke, tonenta nirun kami, kinawaśakĕn ing trĕṣṇā, inahasakĕn winawanya ring kadohan kami, parĕk nikang bhoga katon mangingin-ingin ri kami sari-sāri tātan hana pahi mami lawan ikang wĕdus, iningin-ingin ri dukut sāgĕm tumūt ta ya manggāngalor angidul.

 

Hendaklah hamba dilihat sebagai contoh, hamba dikuasai oleh tresna, disiksa, dibawanya hamba dikejauhan, kemudian didekatkan makanan itu untuk sekedar dapat dilihat, sehingga menimbulkan keinginan yang tidak henti-hentinya, keadaan hamba itu tidak ada bedanya dengan seekor kambing, yang diusahakan untuk menginginkan rumput segenggam, yang menyebabkan ia mau menurut ke utara atau ke selatan.

There are no reviews for this eBook.

0
0 out of 5 (0 User reviews )

Add a Review

Your Rating *

Sloka Lainnya

Sloka 454

तृष्णा हि सर्व्वपापिष्ठा नित्योद्वेगकरी मता। अधर्म्मबहुला चैव घोरा पापानुबन्धिनी॥४५४॥

Sloka 456

यौवनं जरया ग्रस्तमारोग्यं व्याधिभिर्हृतम्। जीवितं मृत्युरभ्येति तृष्णैका निरुपद्रवा॥४५६॥

Sloka 457

जीर्य्यन्ति जीर्य्यतः केशा दन्ता जिर्य्यन्ति जीर्य्यतः। जिविताशा धनाशा च जीर्य्यतोऽपि न जीर्य्यति॥४५७॥

Sloka 458

न तल्लोके द्रव्यमस्ति यत् तृष्णामभिपूरयेत्। समुद्रकल्पः पुरुषो न कथञ्चन पूर्यते॥४५८॥

Sloka 459

यथैव शृङ्गं गोः काले वर्द्धमानस्य वर्द्धते। तथैव तृष्णा वित्तेन वर्द्धमानेन वर्द्धते॥४५९॥

Sloka 460

अकर्तव्येष्वसाध्वीव तृष्णा प्रेरयते जनम्। तमेव सर्व्वपापेभ्यो लज्जा मतेव रक्षति॥४५०॥

Sloka 461

तृष्णा लोकत्रयस्यास्य निर्व्वैरपरिमन्थिनी। यैस्तु निर्मोकवत् त्यक्ता को दरिद्रः क इश्वरः॥४६१॥

Sloka 462

या दुस्त्यजा दुर्म्मतिभिर्य्या न जीर्य्यति जीर्य्यतः। योऽसौ प्राणान्तिको रोगस्तां तृष्णां त्यजतः सुखम्॥४६२॥

Sloka 463

यच्च कामसुखं लोके यच्च दिव्यं महत् सुखम्। तृष्णाक्षयसुखस्यैते नार्हतः षोडशीं कलाम्॥४६३॥

Sloka 464

एको लोभो महाग्राहो लोभात् पापं प्रवर्त्तते। ततः, पापादधर्म्माप्तिस्ततो दुःखं प्रवर्तते॥४६४॥