Sloka 11

११. 11.

इहैव नरकव्याधेश्चिकित्सां न करोति यः ।

गत्वा निरौषधं स्थानं सरुजः किं करिष्यति ॥११॥

ihaiva narakavyādheścikitsāṁ na karoti yaḥ,

gatvā nirauṣadhaṁ sthānaṁ sarujaḥ kiṁ kariṣyati.

 

Seseorang yang tidak menyembuhkan penyakit neraka ketika dia berada dalam penjelmaan menjadi manusia, apa yang kemudian akan dia lakukan ketika dia pergi ke penjelmaan bukan manusia, dimana dia kekurangan obat untuk sadar melakukan perbuatan baik.

 

Hana pwa wwang tan gawayakĕn ikang śubhakarma, tambaning narakaloka kangkĕn lara, pĕjah pwa ya, wong alara mararing deśa katunan tamba ta ngaranika, rūpa ning tan katĕmu ikang enak kolahalanya.

 

Adalah orang yang tidak melakukan perbuatan baik. Orang semacam itu dianggap sebagai orang sakit yang menjadi obat alam neraka. Bila ia mati maka ia dianggap orang sakit yang berobat ke suatu tempat yang kekurangan obat. Orang seperti itu tidak akan menemukan kebahagiaan karena perbuatanya (yang tidak baik).

There are no reviews for this eBook.

0
0 out of 5 (0 User reviews )

Add a Review

Your Rating *

Sloka Lainnya

Sloka 7

धर्म्मे चार्थे च कामे च मोक्षे च भारतर्षभ। यदिहास्ति तदन्यत्र यन्नेहास्ति न तत् क्वचित् ॥७॥

Sloka 8

मानुषः सर्व्वभूतेषु वर्त्तते वै शुभाशुभे ।            अशुभेषु समाविष्टं शुभेष्वेवावकारयेत् ॥८॥

Sloka 9

उपभोगैः परित्यक्तं नात्मानमवसादयेत् । चण्डालत्वेऽपि मानुष्यं सर्व्वथा तात दुर्ल्लभम् ॥९॥

Sloka 10

इयं हि योनिः प्रथमा यां प्राप्य जगतीपते । आत्मानं शक्यते त्रातुं कर्म्मभिः शुभलक्षणैः ॥१०॥

Sloka 12

सोपानभूतं स्वर्ग्गस्य मानुष्यं प्राप्य दुर्ल्लभम् । तथात्मानं समादध्याद् ध्वंसेत न पुनर्य्यथा ॥१२॥

Sloka 13

कर्म्मभूमिरियं ब्रह्मन् फलभूमिरसौ मता । इह यत् कुरुते कर्म्म​ तत् परत्रोपभुज्यते ॥१३॥

Sloka 14

मानुष्यं दुर्ल्लभं प्राप्य विद्युल्लसितचञ्चलम्। भवक्षये मतिः कार्य्या भवोपकरणेषु च॥१४॥

Sloka 15

यो दुर्ल्लभतरं प्राप्य मानुष्यं लोभतो नरः। धर्म्मावान्ता कामात्मा भवेत् सकलवञ्चितः॥१५॥

Sloka 16

मानुष्यं महादुष्प्राप्यं तडिद्विलसितोपमम् । तल्लब्ध्वा यदि संसारान्नापक्रामति वञ्चितः ॥१६॥

Sloka 17

ऊर्ध्वबहुर्व्विरौम्येष न  च कश्चिच्छृणोति मे । धर्मादर्थश्च कामश्च स किमर्थं न सेव्यते ॥१७॥