Sloka 349
३४९. 349.
अप्रदाता समृद्धोऽसौ दरिद्रश्च महामनाः ।
अश्रुतश्च समुन्नद्धस्तमाहुर्मूढचेतसम् ॥३४९॥
apradātā samṛddho’sau daridraśca mahāmanāḥ,
aśrutaśca samunnaddhastamāhurmūḍhacetasam.
Tiga orang disebut bodoh, orang meskipun kaya tidak membantu orang lain, yang meskipun miskin murah hati, dan yang meskipun buta sastra tinggi hati sombong.
Kunang ikang wwang sugih paripūrṇa, ndātan pagawe dānapunya, wwang daridrāhangkārākas hatinya kunang, uddhata garwa, an wwang tan wruh mangaji kunang, ika ta katĕlu, prasiddhaning mūdha ika, ling sang paṇḍita.
Adapun orang yang kaya tidak kurang sesuatu apa pun, tapi tidak melakukan dana punya. Demikian juga orang miskin yang congkak, tega hati, tinggi hati, dan sombong, serta orang yang buta akan ilmu sastra. Ketiganya itu, tergolong orang yang bodoh, demikian petuah sang pandita.
There are no reviews for this eBook.
Sloka Lainnya
Sloka 348
अभिवाद्य यथा वृद्धान् सन्तो गच्छन्ति निर्वृतिम् । तथा सज्जनमाक्रुश्य मूर्खो भवति निर्वृतः ॥३४८॥
Sloka 352
असन्तोऽभ्यर्थिताः सद्भिः किञ्चित् कर्य्यं कदाचन। मन्यन्ते सन्तमात्मानमसन्तमिति विश्रुतम्॥३५२॥
Sloka 353
प्राज्ञोऽपि जल्पतां पुंसां श्रुत्वा वाचः शुभाशुभाः। गुणवद्वाक्यमादत्ते हंसः क्षीरमिवाम्भसि॥३५३॥