Sloka 353

३५३. 353.

प्राज्ञोऽपि जल्पतां पुंसां श्रुत्वा वाचः शुभाशुभाः

गुणवद्वाक्यमादत्ते हंसः क्षीरमिवाम्भसि५३॥

prājño’pi jalpatāṁ puṁsāṁ śrutvā vācaḥ śubhāśubhaḥ,

guṇavad vākyamādatte haṁsaḥ kṣīramivāmbhasi.

Orang bijaksana meski mendengarkan kata-kata baik dan jahat dari orang-orang yang engucapkan, namun beliau hanya mengambil yang baik, seperti angsa yang memisahkan dan mengeluarkan susu dari air.

Kunang sang paṇḍita ngaranira, yadyapin kapwa karĕngwa hala-hayun inucapan denira, ndān ikang ujar ahayu juga inalap nira, kadi krama ning hangsa amangan pĕhan miniśra lawan wwai, an ikang pĕhan juga kapangan denya.

Adapun sang pandita itu, walaupun mendengar baik-buruk kata-kata yang diucapkan orang terhadapnya, namun hanya kata-kata yang baik saja yang diperhatikannya, seperti kebiasaan burung angsa meminum susu bercampur air, hanya susunya saja diminum olehnya.

There are no reviews for this eBook.

0
0 out of 5 (0 User reviews )

Add a Review

Your Rating *

Sloka Lainnya

Sloka 348

अभिवाद्य यथा वृद्धान् सन्तो गच्छन्ति निर्वृतिम् । तथा सज्जनमाक्रुश्य मूर्खो भवति निर्वृतः ॥३४८॥

Sloka 349

अप्रदाता समृद्धोऽसौ दरिद्रश्च महामनाः । अश्रुतश्च समुन्नद्धस्तमाहुर्मूढचेतसम् ॥३४९॥

Sloka 350

परं क्षिपति दोषेण वर्तमानः स्वयं तथा। यश्च कुप्यत्यनीशः सन् स तु मूढतरो नरः॥३५०॥

Sloka 351

मृदु वै मन्यते पापो भाष्यमाणमशक्तिजम्। जितमर्थं विजानीयादुपला मार्द्दवे सति॥३५१॥

Sloka 352

असन्तोऽभ्यर्थिताः सद्भिः किञ्चित् कर्य्यं कदाचन। मन्यन्ते सन्तमात्मानमसन्तमिति विश्रुतम्॥३५२॥

Sloka 354

चोद्यमानोऽपि पापाय शुभात्मा नाभिपद्यते। वार्य्यमाणोऽपि पापात्मा पपेभ्यः पापमिच्छति॥३५४॥

Sloka 355

व्यर्थं श्रुतमशीलस्य धनं कृपणजीविनः। उत्साहो मन्दभाग्यस्य बलं कापुरुषस्य च॥३५५॥

Sloka 356

कपाले यद्वदापः स्युः श्वदृतौ वा यथा पयः। आश्रयस्थानदोषेण वृत्तहीने तथा श्रुतम्॥३५६॥

Sloka 357

नाच्छादयति कौपीनं न दंशमशकापहम्। शुनः पुच्छमिवानार्थं ज्ञानमन्यायवर्त्तिनः॥३५७॥