Sloka 352
३५२. 352.
असन्तोऽभ्यर्थिताः सद्भिः किञ्चित् कर्य्यं कदाचन।
मन्यन्ते सन्तमात्मानमसन्तमिति विश्रुतम्॥३५२॥
asanto’bhyarthitāḥ sadbhiḥ kiñcit karyyaṁ kadācana,
manyante santamātmānamasantamiti viśrutam.
Jika orang arif bijaksana meminta bantuan pada orang yang jahat, maka mulai menganggap dirinya sebagai orang yang lebih tinggi meskipun semua orang tahu dia jahat.
Kathañcana pwang sang sādhu, hana kinaryanira, i rikang tan sādhu, samangkana ta yan humidĕp awaknya mahāpuruṣa yadyapin, tĕlas wruh ya ri kocapan yan sinanggah tan sādhu.
Tiba-tiba secara kebetulan orang yang sadhubudi, ada sesuatu yang patut diuruskan pada orang yang hina budi, maka ketika itu si hina budi merasa dirinya orang besar, meskipun telah diketahuinya tentang ucapan-ucapan yang mengatakan ia itu si hina budi.
There are no reviews for this eBook.
Sloka Lainnya
Sloka 348
अभिवाद्य यथा वृद्धान् सन्तो गच्छन्ति निर्वृतिम् । तथा सज्जनमाक्रुश्य मूर्खो भवति निर्वृतः ॥३४८॥
Sloka 353
प्राज्ञोऽपि जल्पतां पुंसां श्रुत्वा वाचः शुभाशुभाः। गुणवद्वाक्यमादत्ते हंसः क्षीरमिवाम्भसि॥३५३॥