Sloka 356

३५६. 356.

कपाले यद्वदापः स्युः श्वदृतौ वा यथा पयः

आश्रयस्थानदोषेण वृत्तहीने तथा श्रुतम्३५६॥

kapāle yadvadāpaḥ syuḥ śvadṛtau vā yathā payaḥ,

āśrayasthānadoṣeṇa vṛttahīne tathā śrutam.

Seperti air dalam periuk tengkorak, atau susu dalam botol kulit anjing, begitu pula pengetahuan menjadi busuk dalam diri orang tanpa karakter baik. Kesalahan ada pada tempatnya.

Sangkṣepa sang hyang aji, yar unggu ring durśila, wyartha sira māri pawitra, kadyangga ning wwai munggu ring kapāla, kadyangga ning wwai munggu ring śwadrĕti kunang, drĕti ngaranya kulit ning wiwi sinasat, ginawe baladewa, pinaka pangaswana, yan kulitning śrĕgāla kunang, ginawe pangaswan kunang, yatika śwadrĕti ngaranya, ikang wwai makabhājana mangkana, kapāna tikān śucya, kahawa dening sthāna doṣa, mangkana ta sang hyang aji, yar unggu i rikang wwang durśīla, wyartha sira, apan ta pagawe kapāwanan.

Pada dasarnya ilmu pengetahuan itu, jika dikuasai orang yang dursila maka sia-sia belaka, hilang kesuciannya, bagaikan air di dalam tengkorak, atau air di dalam śwadrti; drti adalah kulit kambing, yang dikupas bulunya lalu dibuat semacam kantong, merupakan tempat air pembasuhan itulah disebut cwadrti (kantong kulit serigala tempat air pembasuhan), air di dalam bejana yang demikian betapa pun itu akan suci, sebab ditulari oleh noda-tempatnya. Demikianlah ilmu pengetahuan itu, jika ada pada si dursila, sia-sialah belaka, karena tidak akan membawa kesejukan dan kesucian.

There are no reviews for this eBook.

0
0 out of 5 (0 User reviews )

Add a Review

Your Rating *

Sloka Lainnya

Sloka 348

अभिवाद्य यथा वृद्धान् सन्तो गच्छन्ति निर्वृतिम् । तथा सज्जनमाक्रुश्य मूर्खो भवति निर्वृतः ॥३४८॥

Sloka 349

अप्रदाता समृद्धोऽसौ दरिद्रश्च महामनाः । अश्रुतश्च समुन्नद्धस्तमाहुर्मूढचेतसम् ॥३४९॥

Sloka 350

परं क्षिपति दोषेण वर्तमानः स्वयं तथा। यश्च कुप्यत्यनीशः सन् स तु मूढतरो नरः॥३५०॥

Sloka 351

मृदु वै मन्यते पापो भाष्यमाणमशक्तिजम्। जितमर्थं विजानीयादुपला मार्द्दवे सति॥३५१॥

Sloka 352

असन्तोऽभ्यर्थिताः सद्भिः किञ्चित् कर्य्यं कदाचन। मन्यन्ते सन्तमात्मानमसन्तमिति विश्रुतम्॥३५२॥

Sloka 353

प्राज्ञोऽपि जल्पतां पुंसां श्रुत्वा वाचः शुभाशुभाः। गुणवद्वाक्यमादत्ते हंसः क्षीरमिवाम्भसि॥३५३॥

Sloka 354

चोद्यमानोऽपि पापाय शुभात्मा नाभिपद्यते। वार्य्यमाणोऽपि पापात्मा पपेभ्यः पापमिच्छति॥३५४॥

Sloka 355

व्यर्थं श्रुतमशीलस्य धनं कृपणजीविनः। उत्साहो मन्दभाग्यस्य बलं कापुरुषस्य च॥३५५॥

Sloka 357

नाच्छादयति कौपीनं न दंशमशकापहम्। शुनः पुच्छमिवानार्थं ज्ञानमन्यायवर्त्तिनः॥३५७॥