Sloka 357

३५७. 357.

नाच्छादयति कौपीनं न दंशमशकापहम्

शुनः पुच्छमिवानार्थं ज्ञानमन्यायवर्त्तिनः३५७॥

nācchādayati kaupīnaṁ na daṁśamaśakāpaham,

śunaḥ pucchamivānārthaṁ jñānamanyāyavarttinaḥ.

Pengetahuan seorang buruk prilaku tidak ada gunanya. Itu seperti ekor anjing, yang tidak mampu menutupi bagian tubuh yang jorok atau membunuh lalat atau kutu pada tubuhnya.

Yadyapin sang hyang samyagjñāna, kawruhan ikang wwang duścīla, wyartha ta rakwa sira, apan tan wĕnang sira manĕkākĕn iṣṭasadhya, yan tan rinakṣa ring śiṣṭācāra, kadyangga ning iku ning śrĕgāla, tan panaputi, tan kupina, tan pamurug dangśamaśaka, alu lalĕr adi, mangkana tika sang hyang samyagjñāna, an unggu irikang wwang durśīla.

Kalau samyagjnana menjadi pengetahuan si dursila, tidak bermanfaat pengetahuan itu, sebab tidak dapat mencapai istasadhya atau tujuan yang utama karena tidak disertai perilaku utama ibarat ekor serigala tidak dapat dipakai mengusir segala yang mengerubungi tubuhnya seperti langau, nyamuk, lalat dan sejenisnya. Demikianlah keadaan itu atau hikmah yang sejatinya luhur itu jika ada pada si dursila.

There are no reviews for this eBook.

0
0 out of 5 (0 User reviews )

Add a Review

Your Rating *

Sloka Lainnya

Sloka 348

अभिवाद्य यथा वृद्धान् सन्तो गच्छन्ति निर्वृतिम् । तथा सज्जनमाक्रुश्य मूर्खो भवति निर्वृतः ॥३४८॥

Sloka 349

अप्रदाता समृद्धोऽसौ दरिद्रश्च महामनाः । अश्रुतश्च समुन्नद्धस्तमाहुर्मूढचेतसम् ॥३४९॥

Sloka 350

परं क्षिपति दोषेण वर्तमानः स्वयं तथा। यश्च कुप्यत्यनीशः सन् स तु मूढतरो नरः॥३५०॥

Sloka 351

मृदु वै मन्यते पापो भाष्यमाणमशक्तिजम्। जितमर्थं विजानीयादुपला मार्द्दवे सति॥३५१॥

Sloka 352

असन्तोऽभ्यर्थिताः सद्भिः किञ्चित् कर्य्यं कदाचन। मन्यन्ते सन्तमात्मानमसन्तमिति विश्रुतम्॥३५२॥

Sloka 353

प्राज्ञोऽपि जल्पतां पुंसां श्रुत्वा वाचः शुभाशुभाः। गुणवद्वाक्यमादत्ते हंसः क्षीरमिवाम्भसि॥३५३॥

Sloka 354

चोद्यमानोऽपि पापाय शुभात्मा नाभिपद्यते। वार्य्यमाणोऽपि पापात्मा पपेभ्यः पापमिच्छति॥३५४॥

Sloka 355

व्यर्थं श्रुतमशीलस्य धनं कृपणजीविनः। उत्साहो मन्दभाग्यस्य बलं कापुरुषस्य च॥३५५॥

Sloka 356

कपाले यद्वदापः स्युः श्वदृतौ वा यथा पयः। आश्रयस्थानदोषेण वृत्तहीने तथा श्रुतम्॥३५६॥