Sloka 376

३७६. 376.

यस्तु दृष्त्वा परं जीर्ण्णं व्याधितं मृतमेव च

स्वस्थो भवति नोद्विग्नो यथाऽचोतास्तथैव सः७६॥

yastu dṛṣtvā paraṁ jīrṇṇaṁ vyādhitaṁ mṛtameva ca,

svastho bhavati nodvigno yathā’cotāstathaiva saḥ.

Orang yang melihat orang tua yang terhuyung-huyung, orang yang sakit dan orang mati, tidak bersedih hati, ia tidak memiliki rasa kepekaan.

Anona pwa kita wwang, nirwighna, swastha apagĕh angĕn-angĕnya, tan kataman wairāgya, an panon wwang jīrṇa, durbala dening tuha, wwang alaran kunang, wwang māti kunang, tinonya, ndātan wirigĕn, kadi tan mangkana hiḍĕpnya, ikang wwang mangkana kramanya, tan hana pahinya lawan wastu tanpawiweka, nāng ngaṭapaṭādi.

Jika engkau melihat orang tak terikat, tenang hatinya, dan tidak dirasuki hati duka saat ia melihat orang tua, rapuh karena tuanya, orang sakit dan orang mati, dimana seakan-akan ia tidak akan seperti itu, maka orang yang demikian keadaannya, tidak bedanya seperti barang mati, seperti pecahan periuk dan sejenisnya.

There are no reviews for this eBook.

0
0 out of 5 (0 User reviews )

Add a Review

Your Rating *

Sloka Lainnya

Sloka 371

यस्य स्यान्मृत्युना सख्यं यो वै स्यादजरामरः। तस्य तद्युज्यते वक्तुमिदं मे श्वो भविष्यति॥३७१॥

Sloka 372

अपर्य्यन्तस्य कालस्य कियानंशः शरच्छतम्। तन्मात्रपरमायुर्य्यः स कथं स्वप्तुमर्हति॥३७२॥

Sloka 373

भूतजीवितमत्यल्पं रात्रिस्तत्रार्द्धहारिणी। तदर्द्धमपि निर्ह्रास्यं व्याधिशोकजरामरैः॥३७३॥

Sloka 374

सन्निमज्जज्जगदिदं गम्भीरे कालसागरे। जरामृत्युमहाग्राहे न कश्चिदवबुध्यते॥३७४॥

Sloka 375

नौषधानि न शास्त्राणि न होमा न पुनर्ज्जपाः। त्रायन्ते मृत्युनोपेतं जरया वापि मानवम्॥३७५॥

Sloka 377

अपि सागरपर्ययन्तां विजित्येह वसुन्धराम्। न कश्चिज्जत्वापक्रामेज्जरां मृत्युम् च मानवः॥३७७॥

Sloka 378

अहोरात्रमयो लोके जरारूपेण सञ्चरन्। मृत्युर्ग्रसति भूतानि पन्नगः पवनं यथा॥३७८॥

Sloka 379

नपभोक्तुं न च त्यक्तुं शक्नोति विषयाञ्जरि। अस्थि निर्द्दशनः श्वेव जिह्वया लेढि केवलम्॥३७९॥

Sloka 380

आसन्नतरतां याति मृत्युर्य्याति दिने दिने। आघातं नीयमानस्य वध्यस्येव पदे पदे॥३८॰॥

Sloka 381

इदमेतत् करिष्यामि तत एतद्भविष्यति। संकल्पः क्रियते योऽयं न तं मृत्युः प्रतीक्षते॥३८१॥