Sloka 387
३८७. 387.
यदा विसंज्ञः स्थिरनिश्चलेक्षणः प्रसक्तहिक्कः श्वसनान्तविष्ठितः।
तमो महच्छ्वभ्रमिवाभिनीयसे तदा क्व दाराः क्व भवान् क्व बान्धवाः॥३८७॥
yadā visaṁjñaḥ sthiraniścalekṣaṇaḥ prasaktahikkaḥ śvasanāntaviṣṭhitaḥ,
tamo mahacchvabhramivābhinīyase tadā kva dārāḥ kva bhavān kva bāndhavāḥ.
Ketika engkau dibawa ke jurang kegelapan yang besar, tak sadarkan diri, mata tidak membatu, cegukan mendekati nafas terakhir, engkau sendiri, lalu di manakah istrimu dan saudara-saudaramu?
Lawan ta waneh, ri kālanta wismrĕti, bhrānta hilang tuturta, angadĕg matanta, asring sĕguntāmĕkasyambĕkan, turnama ring pĕtĕng tan pagamĕlan, ndi ta paranika strīnta, wĕkānta, kadangta, ekāki juga kitat laku.
Demikian juga saat engkau lupa, bingung tidak sadar diri, mata tidak bergerak, mengakhiri nafas dalam kesedihan, masuklah engkau ke dalam gelap gulita. Kemana perginya istri, anak dan sanak keluargamu? Akhirnya engkau sendiri saja berangkat.
There are no reviews for this eBook.
Sloka Lainnya
Sloka 371
यस्य स्यान्मृत्युना सख्यं यो वै स्यादजरामरः। तस्य तद्युज्यते वक्तुमिदं मे श्वो भविष्यति॥३७१॥
Sloka 376
यस्तु दृष्त्वा परं जीर्ण्णं व्याधितं मृतमेव च। स्वस्थो भवति नोद्विग्नो यथाऽचोतास्तथैव सः॥३७६॥
Sloka 377
अपि सागरपर्ययन्तां विजित्येह वसुन्धराम्। न कश्चिज्जत्वापक्रामेज्जरां मृत्युम् च मानवः॥३७७॥
Sloka 379
नपभोक्तुं न च त्यक्तुं शक्नोति विषयाञ्जरि। अस्थि निर्द्दशनः श्वेव जिह्वया लेढि केवलम्॥३७९॥