स्त्री नाम माया निकृतिः क्रोधमात्सर्य्यविग्रहा। दूरात् त्यजेदनार्य्यां तां ज्वलितामेध्यवद्बुधः॥४४॰॥

येषु येषु प्रदेश्शेसु कायोऽत्यन्तजुगुप्सितः। तेषु-तेषु जनः सक्तो वैरग्यं केन यास्यति॥४४२॥

को हि नाम मनुष्येषु जानन्नपि विचक्षणः। हरिनीपदमात्रेण चर्म्मणा न खलीकृतः॥४४३॥

प्रस्वेदमलदिग्धेन वहता मूत्रशोणितम्। व्रणेन विवृतेनैव सर्व्वमन्धीकृतं जगत्॥४४४॥

कूलानि नास्य पात्यन्ते न कथमपि खन्यते। खनकैव क्षयं याति बलेन च धनेन च॥४४५॥

यान्येव मलवाहीनि पूतिच्छिद्राणि योषिताम्। तान्येव खलु काम्यानि अहो पुंसां विडम्बना॥४४६॥

योषितां न कथा श्रव्या न निरीक्ष्या निरम्बराः। कदाचिद्दर्श्शनत् तासां दुर्ब्बलानाविशेद्रजः॥४४७॥

मात्रा स्वस्रा दुहित्रा वा न विविक्तासनो भवेत्। बलवानिन्द्रियग्रामो विद्वांसमपि कर्षति॥४४८॥