Sloka 299

२९९. 299.

ईहमानः समारम्भान् यदि नासादयेद्धनम्

तपो महत् समातिष्ठेन्न ह्यनुप्तं प्ररोहति ॥२९॥

īhamānaḥ samārambhān yadi nāsādayeddhanam,

tapo mahat samātiṣṭhenna hyanuptaṁ prarohati.

Setelah pengerahan tenaga yang besar seseorang juga tidak berhasil memeroleh harta, ia harus melakukan penebusan dosa yang besar. Tidak ada yang bertunas tanpa benih yang disemai.

Paramārthanya, ikang wwang wiphala prayāsa, tan tĕmung artha, an atiṣaya göng ning kotsāhanyan pamrih angarjana, yogya nika n pagawayan tapa misan-misan kĕta ya, apan tan hana tumuwuh yan tan inipuk ngaranya, hana ning pangipuk hana ning tumuwuh, hinganyan tan hana śubhakarmanya nguni kalinganika.

Sesungguhnya orang yang gagal usahanya, tidak mendapatkan tujuannya, meskipun telah diusahakan dengan gigih untuk memerolehnya. Maka sebaiknya ia segera bertapa, karena tidak akan ada yang tumbuh, jika tidak ada yang benih yang ditanam lebih dahulu; ada yang ditanam ada pula yang tumbuh. Kesimpulannya tidak ada kebaikan yang dilaksanakan oleh orang yang gagal tersebut.

There are no reviews for this eBook.

0
0 out of 5 (0 User reviews )

Add a Review

Your Rating *

Sloka Lainnya

Sloka 296

सम्पन्नातरमेवान्नं दरिद्रा भुञ्जते सदा । क्षुत् स्वादुतां जनयति सा चाढ्येषु न विद्यते ॥२९६॥

Sloka 297

क्षुद् धर्म्मसंज्ञां प्रणुदत्यादत्ते धैर्य्यमेव च । अर्थानुसारिणी जिह्वा कर्षत्येव रसं प्रति ॥२९७॥

Sloka 298

विषमां हि दशां प्राप्य दैवं गर्हयतेऽबुधः । आत्मनः कर्म्मदोषं हि न विजानात्यपण्डितः ॥२९८॥

Sloka 300

अत्यन्तविमुखे दैवे व्यर्थयत्नेषु कर्म्मसु । तेजस्विनो दरिद्रस्य वनादन्यत् कूतह् सुखम् ॥३॰॰ ॥

Sloka 301

प्रत्यादिष्टस्य वित्तेन विश्रामार्प्पितचेतसः । तुल्ये सति परिक्लेशे कः प्रद्वेषस्तपोवने ॥३॰१॥

Sloka 302

कुब्जस्य कीटखातस्य दावनिष्णुसितत्वचः । तरोरप्यूषरस्थस्य भद्रं जन्म न चार्थिनः ॥३॰२॥

Sloka 303

एहि गच्छ पतोत्तिष्ठ वद मौनं समाचर । एवमाशाग्रहग्रस्तैः क्रीडन्ति धनिनोर्ऽथिभिः ॥३॰३॥

Sloka 304

अहन्यहनि भूतानि सृजत्येव प्रजापतिः । अद्यापि न सृजत्येकं योर्ऽथिनम् नावमन्यते ॥३॰४॥

Sloka 305

कण्ठगद्गदता स्वेदो मुखवैवर्ण्यवेपथू । म्रियमानस्य चिह्नानि यानि तान्येव याचतः ॥३॰५॥