Sloka 302

३॰२. 302.

कुब्जस्य कीटखातस्य दावनिष्णुसितत्वचः

तरोरप्यूषरस्थस्य भद्रं जन्म न चार्थिनः ॥३॰२॥

kubjasya kīṭakhātasya dāvaniṣṇusitatvacaḥ

tarorapyūṣarasthasya bhadraṁ janma na cārthinaḥ.

Seperti pohon yang tumbuh di tanah asin, bengkok, dimakan semut dan kulit kayunya hangus oleh api lebih baik daripada kehidupan seorang pengemis tidak memiliki daya tarik.

Lawan ta waneh, nyang kayu-kayu suṇḍe wilut purĕtĕn, pinangan ing bololan, pinakomah ning sĕmut, rinambatan ing ani, babak kulitnya dening apuy alas, tumuwuh ta ya ring karikil gatarasa tinggarang, samangkana ni laranya, lawan sangsāranya, ndān lĕhĕng tĕmĕn ika sangkeng duhkha ning daridra, mwang lara ning sadakāla mana-mana harĕp-harĕp, nguniweh yan pasewā harĕp-harĕp wewehana.

Selain itu, inilah pohon yang bengkok-bengkok dan tidak subur tumbuhnya, dimakan ulat dan dijadikan sarang semut, dijadikan jalan oleh rayap, babak dan hangus kulitnya karena terbakar oleh api di hutan, tumbuhnya di atas kerikil, tidak berharga karena sudah lapuk. Demikianlah keadaannya yang merana. Akan tetapi kesengsaraannya itu, masih lebih baik dari pada keadaan kesulitan yang dialami si miskin, karena kesusahaannya dalam mengharap-harapkan rejeki; apalagi jika harus menghamba dalam mengharap sesuatu pemberian.

There are no reviews for this eBook.

0
0 out of 5 (0 User reviews )

Add a Review

Your Rating *

Sloka Lainnya

Sloka 296

सम्पन्नातरमेवान्नं दरिद्रा भुञ्जते सदा । क्षुत् स्वादुतां जनयति सा चाढ्येषु न विद्यते ॥२९६॥

Sloka 297

क्षुद् धर्म्मसंज्ञां प्रणुदत्यादत्ते धैर्य्यमेव च । अर्थानुसारिणी जिह्वा कर्षत्येव रसं प्रति ॥२९७॥

Sloka 298

विषमां हि दशां प्राप्य दैवं गर्हयतेऽबुधः । आत्मनः कर्म्मदोषं हि न विजानात्यपण्डितः ॥२९८॥

Sloka 299

ईहमानः समारम्भान् यदि नासादयेद्धनम् । तपो महत् समातिष्ठेन्न ह्यनुप्तं प्ररोहति ॥२९९॥

Sloka 300

अत्यन्तविमुखे दैवे व्यर्थयत्नेषु कर्म्मसु । तेजस्विनो दरिद्रस्य वनादन्यत् कूतह् सुखम् ॥३॰॰ ॥

Sloka 301

प्रत्यादिष्टस्य वित्तेन विश्रामार्प्पितचेतसः । तुल्ये सति परिक्लेशे कः प्रद्वेषस्तपोवने ॥३॰१॥

Sloka 303

एहि गच्छ पतोत्तिष्ठ वद मौनं समाचर । एवमाशाग्रहग्रस्तैः क्रीडन्ति धनिनोर्ऽथिभिः ॥३॰३॥

Sloka 304

अहन्यहनि भूतानि सृजत्येव प्रजापतिः । अद्यापि न सृजत्येकं योर्ऽथिनम् नावमन्यते ॥३॰४॥

Sloka 305

कण्ठगद्गदता स्वेदो मुखवैवर्ण्यवेपथू । म्रियमानस्य चिह्नानि यानि तान्येव याचतः ॥३॰५॥