Sloka 343

३४३. 343.

विद्यामदो धनमदस्तृतीयोऽभिजनैर्मदः

मदा ह्येतेऽवलिप्तानामेत एव सतां दमाः ॥३४३॥

vidyāmado dhanamadastṛtīyo’bhijanairmmadaḥ,

madā hyete ‘valiptānāmeta eva satāṁ damāḥ.

Yang menimbulkan kesombongan pada sesorang penjahat: vidyā adalah pengetahuan, dhana adalah kekayaan, abhijana adalah keturunan bangsawan. Sebaliknya pada orang bijak hal tersebut menyebabkan timbulnya ketenangan hatinya.

Nihan sangkāepa ning mangdadyakĕn mada ring durjana widyā, dhana, abhijana, widyā ngaran sang hyang aji, widyāmada ngaraning wĕrö kapuhara denira, dhana ngaraning mās manik, salwirning wibhawa, dhana mada ngaran ikang mada kawangun denya, abhijana ngaraning kawwangan, abhijana mada ngaran ikang wĕrö kapuhara denya, nahan tāwak ning mangdadyakĕn mada ring durjana, kunang ri sang sajjana, mangdadyakĕn kopaśaman ika.

Inilah secara singkat hal-hal yang menimbulkan kesombongan bagi yang berbudi rendah, yaitu: widya, dhana, abhijana. Widya artinya ilmu pengetahuan, widyamada artinya rasa bangga yang diakibatkan oleh ilmu pengetahuan, dhana adalah kekayaan emas dan permata, segala rupa kekayaan. Dhanamada disebut kesombongan yang ditimbulkan oleh kekayaan itu, abhijana artinya keturunan yang mulia, abhijanama artinya mabuk karena bangsawan. Itulah bentuk-bentuk yang menimbulkan rasa angkuh dari orang berbudi rendah, sebaliknya bagi orang berilmu bentuk-bentuk itu menyebabkan timbulnya sifat kedermawanan.

There are no reviews for this eBook.

0
0 out of 5 (0 User reviews )

Add a Review

Your Rating *

Sloka Lainnya

Sloka 338

अपकारमसम्प्राप्य तुष्येत् साधुरसाधुतः । नैसोऽलाभो भुजञ्गेन वेष्टितो यो न दश्यते ॥३३८॥

Sloka 339

दुर्ज्जनेनोच्यमानानि वचांसि मधुराण्यपि । अकालकुसुमनीव त्रासं सञ्जनयन्ति मे ॥३३९॥

Sloka 340

मधुरेऽसत्यमन्वेष्यं तच्च नास्त्यमृतं च तत् । धर्म्मो न्वेष्यश्च परुषे स च नास्ति विषम् च तत् ॥३४०॥

Sloka 341

वृश्च निम्बं परशुना अञ्जैनं मधुसर्प्पिषा । अर्चैनं गन्धमाल्याभ्यां सर्व्वथा तिक्त एव षः ॥३४१॥

Sloka 342

मदोपशमनं शास्त्रं खलानां कुरुते मदम् । चक्षुह्संस्कारकं तेज उलूका नामिवान्धता ॥३४२॥

Sloka 344

नम्यते याति सन्धानं द्रवीभवति तप्यते । मृदु दुर्जनचित्तेन किंल्लोहमुपमीयते ॥३४४॥

Sloka 345

अहो प्रच्छादिताकार्य्यं रैपुन्यं परमं खले । यत् तुषाग्निरिवार्नर्चिर्द्दहन्नपि न लक्ष्यते ॥३४५॥

Sloka 346

अहो वत महत् कष्टं विपरीतमिदं जगत् । येनापत्रपते साधुरसाधुस्तेन नन्दति ॥३४६॥

Sloka 347

खलः सर्ष्षपमात्राणि परछिद्राणि पश्यति । आत्मनो विल्वमात्राणि पष्यन्नपि न पश्यति ॥३४७॥

Sloka 348

अभिवाद्य यथा वृद्धान् सन्तो गच्छन्ति निर्वृतिम् । तथा सज्जनमाक्रुश्य मूर्खो भवति निर्वृतः ॥३४८॥