Sloka 466

४६६. 466.

असन्तोषोऽसुखायैव​ लोभादिन्द्रियविभ्रमः।

ततोऽस्य नश्यति प्रज्ञा विद्येवाभ्यासवर्ज्जिता॥४६६॥

 

asantoṣo’sukhāyaiva lobhādindriyavibhramaḥ,

tato’sya naśyati prajñā vidyevābhyāsavarjjitā.

 

Ketidakpuasan itu menyakitkan, keserakahan mengacaukan indriya, menyebabkan hilangnya kebijaksanaan. Ini seperti hilangnya ilmu pengetahuan karena tidak diamalkan.

 

Yāwat mĕtu ng kalobhan, niyata tan santoṣanikang wwang tan santoṣa pwa ya ta, niyata ta ya amangguh lara prihati, lawan mangkin wrĕddhi pangāweśa nikang indriya dening kalobhan, mangāweśa pwang indriya, hilang tang kaprajñān, mwang salwirning aji pangawruh nikang wwang, kadi krama ning aji tan sinwādhyāya.

 

Selama sifat loba itu keluar, pasti semakin besar ketidakpuasan hati orang, jika orang tidak puas, ia mengalami kesedihan dan kedukaan, bila semakin bertambah hebat pengaruh nafsu indera oleh kelobaan, nafsu indera itu mengacaukan pikiran, maka lenyaplah kebijaksanaan dan segala ilmu pengetahuan orang itu, sebagai halnya ilmu pengetahuan yang tidak diamalkan.

There are no reviews for this eBook.

0
0 out of 5 (0 User reviews )

Add a Review

Your Rating *

Sloka Lainnya

Sloka 464

एको लोभो महाग्राहो लोभात् पापं प्रवर्त्तते। ततः, पापादधर्म्माप्तिस्ततो दुःखं प्रवर्तते॥४६४॥

Sloka 465

पापानां विद्ध्यधिष्ठानं लोभ एव नरोत्तम। लुब्धाः पापं प्रकुर्व्वन्ति सुविद्वांसोऽपि मानवाः॥४६५॥

Sloka 467

अर्थानामर्ज्जने दुःखमर्ज्जितानां च रक्षणे। नाशे दुःखं क्षये दुःखं धिगर्थान् दुःखवर्द्धनान्॥४६७॥

Sloka 468

विमोहयन्ति सम्पत्सु तापयन्ति विपत्सु च। खेदयन्त्यर्ज्जनकाले कदा भोगाः सुखावहाः॥४६८॥

Sloka 469

राजतः सलिलादग्नेश्चोरतः स्वजनादपि। भयमर्थवतां नित्यं मृत्योः प्राणभृतामिव॥४६९॥

Sloka 470

यथा ह्यामिषमाकाशे पक्षिभिः श्वापदैर्भुवि। भक्ष्यते सलिले मत्स्यैस्तथा सर्व्वेण वित्तवान्॥४७॰॥

Sloka 471

सञ्चये च विनाशान्ते मरणान्ते च जीविते। संयोगे विप्रयोगान्ते को वित्ते प्रणयेन्मनः॥४७१॥

Sloka 472

परित्यज्य प्रियान् प्राणान् प्रविशन्ति रणाजिरे। पुरुषाः प्रेष्यतामन्ये निर्ग्गच्छन्ति धनार्थिनः॥४७२॥

Sloka 473

दोषाश्रयमपायान्तमैश्वर्य्यं कामयेत कः। यत् सम्पत्तौ विपत्तौ वा जनयत्येव विक्रियाम्॥४७३॥

Sloka 474

त्रयो मदा महाराज मोहयन्त्यविचक्षणम्। स्त्रियोऽन्नपानमैश्वर्य्यं तेषु सक्ता न जाग्रति॥४७४॥