नौषधानि न शास्त्राणि न होमा न पुनर्ज्जपाः। त्रायन्ते मृत्युनोपेतं जरया वापि मानवम्॥३७५॥

यस्तु दृष्त्वा परं जीर्ण्णं व्याधितं मृतमेव च। स्वस्थो भवति नोद्विग्नो यथाऽचोतास्तथैव सः॥३७६॥

अपि सागरपर्ययन्तां विजित्येह वसुन्धराम्। न कश्चिज्जत्वापक्रामेज्जरां मृत्युम् च मानवः॥३७७॥

अहोरात्रमयो लोके जरारूपेण सञ्चरन्। मृत्युर्ग्रसति भूतानि पन्नगः पवनं यथा॥३७८॥

नपभोक्तुं न च त्यक्तुं शक्नोति विषयाञ्जरि। अस्थि निर्द्दशनः श्वेव जिह्वया लेढि केवलम्॥३७९॥

आसन्नतरतां याति मृत्युर्य्याति दिने दिने। आघातं नीयमानस्य वध्यस्येव पदे पदे॥३८॰॥

इदमेतत् करिष्यामि तत एतद्भविष्यति। संकल्पः क्रियते योऽयं न तं मृत्युः प्रतीक्षते॥३८१॥

यथा फलानां पक्वानां नान्यत्र पतनाद्भयम्। तथा नराणां जातानां नान्यत्र मरणाद्भयम्॥३८२॥

नाप्राप्तकालो म्रियते विद्धः शरशतैरपि। तृणाग्रेणापि संस्पृष्टः प्राप्तकालो न जीवति॥३८३॥