प्रातर्मूत्रपुरीषभ्यां मध्याह्ने क्षुत्पिपासया। तॄप्ताःकामेन बाध्यन्ते जन्तवो निशि निद्रया॥४॰ २॥

उद्धरेदात्मनात्मानं नात्मानमवसादयेत्। आत्मैव ह्यात्मनो बन्द्धुरात्मैव रिपुरात्मनः॥४॰३॥

चित्तमेव हि संसारो रागादिक्लेशदूषितम्। तदेव तैर्व्वियुक्तं च भवान्त इति कथ्यते॥४॰ ४॥

एकः शत्रुर्न्न द्वितीयोऽस्ति शत्रुरज्ञानतुल्यः पुरुषस्य राजन्। येनावृतः कुरुते संप्रवृत्तः पापानि कर्म्माणि सुदारुणानि॥५०५॥

अज्ञानप्रभवं हीदं यद्दुःखमुपलभ्यते। लोभादेव तदज्ञानमज्ञानाल्लोभ एव च॥४॰६॥

तस्मात् सम्यक् परीक्षेत दोषानज्ञानसम्भवान्। अज्ञानप्रभवं नित्यमहङ्कारं च वर्ज्जयेत्॥४०७॥

प्रज्ञया निर्म्मितैर्धीरास्तारयन्त्यबु धान् प्लवैः। नाबु धास्तारयन्त्यन्यानात्मानं वा कदाचन॥४०८॥

नेत्रहीनो यथा ह्येकः कृच्छ्रणि लभतेऽध्वनि। ज्ञानहीनस्तथा लोके तस्माज्ज्ञानविदोऽधिकाः॥४०९॥

अनिष्टसम्प्रयोगाच्च विप्रयोगात् प्रियस्य च। मनुष्या मानसैर्द्दुःखैर्य्युज्यन्ते येऽल्पबुद्धयः॥४१०॥